به گزارش سرویس ورزشی پایگاه خبری ساعدنیوز، تصویری که اخیراً توسط پایگاه خبری «تابناک» منتشر شده، صحنه‌ای را در نزدیکی ساختمان سابق فدراسیون فوتبال (سر کوچه سوم خیابان سئول) به نمایش می‌گذارد که قلب هر فوتبال‌دوست و ایرانی وطن‌پرستی را به درد می‌آورد. در این عکس، تعدادی از تابلوها و تصاویر خاطره‌انگیز ملی‌پوشان فوتبال ایران که سال‌ها زینت‌بخش دیوارهای فدراسیون بودند، از جا کنده شده و در کنار میزهای شکسته و خرده‌چوب‌ها، بی‌هیچ حرمتی روی زمین افتاده‌اند.
در واضح‌ترین و بزرگ‌ترین قاب این مجموعه، تصویر آندرانیک تیموریان، کاپیتان سابق و یکی از پرافتخارترین بازیکنان تاریخ تیم ملی ایران دیده می‌شود که با پیراهن شماره 14 و در حالی که پرچم مقدس جمهوری اسلامی ایران را در دستان خود برافراشته، شادی تاریخی جام جهانی 2014 برزیل را در کنار رضا قوچان‌نژاد (شماره 9) به تصویر کشیده است. در زیر این قاب نیز تصاویر دیگری از افتخارآفرینی‌های ملی‌پوشان در رقابت‌های آسیایی به چشم می‌خورد که سرنوشتی مشابه پیدا کرده‌اند.
نکته تامل‌برانگیز و پرسش‌برانگیز این ماجرا، هم‌زمانی آن با حواشی اخیر کادرفنی تیم ملی است. آندرانیک تیموریان که از فروردین 1402 به عنوان دستیار به کادرفنی امیر قلعه‌نویی اضافه شده بود، شهریورماه امسال و پس از جام جهانی 2026، به دلیل آنچه اختلاف نظر با سرمربی تیم ملی عنوان شد، از جمع مربیان تیم ملی کنار گذاشته شد یا به تعبیر قلعه‌نویی «خودش تصمیم به جدایی گرفت».
حالا کندن عکس این چهره ملی از دیوارهای فدراسیون و رها کردن آن در کنار خیابان، این شائبه جدی را در افکار عمومی و اهالی رسانه تقویت کرده که آیا تسویه‌حساب‌های شخصی و اختلافات درون‌خانوادگی، به حذف فیزیکی و بی‌احترامی به نمادهای تاریخ فوتبال ملی کشیده شده است؟ حتی اگر این اتفاق ناشی از جابه‌جایی ساختمان یا خانه‌تکانی اداری فدراسیون باشد، آیا در کل تشکیلات عریض و طویل فدراسیون فوتبال یک انبار یا بایگانی برای نگهداری محترمانه از تصاویر مفاخر ملی و پرچم ایران وجود نداشت؟
فدراسیون فوتبال در حالی در بیانیه‌ها و موضع‌گیری‌های اخیر خود، منتقدان را با کنایه به «شرافت رسانه‌ای» ارجاع می‌دهد و از عرق ملی سخن می‌گوید که ساده‌ترین اصول حفظ حرمت نمادهای ملی را زیر پا گذاشته است. پرچم ایران و تصویر بازیکنانی که با خون دل و تعصب برای این مرزوبوم عرق ریخته‌اند، اموال شخصی مدیران نیستند که هر زمان تاریخ مصرفشان از نگاه کادرفنی یا مدیران تمام شد، سر از پیاده‌رو و کنار سطل زباله درآورند.
در فوتبال حرفه‌ای دنیا، موزه‌های باشگاه‌ها و فدراسیون‌ها با افتخار از کوچک‌ترین یادگاری‌های بازیکنان سابق خود نگهداری می‌کنند تا هویت و تاریخشان را زنده نگه دارند؛ اما در فوتبال ما، تاریخ را با چکش از دیوار می‌کنند و در خیابان رها می‌سازند!
مدیران فدراسیون فوتبال به جای فرافکنی و کنایه زدن به رسانه‌هایی که تنها وظیفه دیده‌بانی و شفاف‌سازی را انجام می‌دهند، باید پاسخ دهند که مسئول این بی‌حرمتی آشکار به پرچم ایران و یکی از کاپیتان‌های باسابقه تیم ملی کیست؟ بی‌تردید، عیار «شرافت» و «میهن‌دوستی» را نه در متن بیانیه‌های روابط عمومی و سخنرانی‌ها، بلکه در همین قاب‌های رهاشده روی آسفالت خیابان سئول باید جست‌وجو کرد.
پایان پیام
