به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، در این ویدیو قدیمی و نفیس، استاد غلامحسین بنان با آن صدای آسمانی و پراحساسش، تصنیف «جذبهی ماه» ساختهی ایرج محلوجی و با شعر رضا ثابتی رو اجرا میکنه. تصویر سیاه و سفید هست و بنان با کت و شلوار رسمی جلوی ارکستر نشسته، خیلی آرام و با تمرکز شروع میکنه به خوندن. از همون اول با اون تحریرهای نرم و دلنشین دشتی، آدم رو میبره تو حال و هوای عاشقانه و غمگین شعر. کل اجرا حدود 10-13 دقیقهست، ارکستر هم خیلی خوب همراهیش میکنه و بنان تو بخشهای اوج، اون جذبه و کشش صدا رو کامل نشون میده. انگار زمان متوقف شده و فقط صدای بنان و شعر تو فضا میپیچه. واقعاً یکی از اون اجراهاییه که هر بار میبینی اشکت درمیاد و دلت تنگ میشه برای اون دوران طلایی موسیقی سنتی ما.
این اجرا یکی از شاهکارهای بهیادموندنی استاد بنانه که نشون میده چرا بهش لقب بلبل خوشنوای ایران دادن. صدای بنان تو این تصنیف نه فقط تکنیکی و دقیق، بلکه پر از احساس عمیقه؛ طوری که انگار خودش عاشق اون ماه شعر شده و داره درد دل میکنه. ترکیب شعر عاشقانه رضا ثابتی با ملودی احساسی ایرج محلوجی و اجرای پر از ظرافت بنان، یه مثلث جادویی ساخته که هنوز بعد از این همه سال، تازه و تأثیرگذار مونده. مخصوصاً تو بخش «چو به مه تابد رویت چه جذبهها دارد»، اون کشش صدا و تحریرها آدم رو میلرزونه. این ویدیو یادمون میندازه که موسیقی سنتی ما چقدر ظرفیت احساسی داره و چطور یه خواننده میتونه با صدایش تاریخ بسازه.
