به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز،در این ویدیو، شاهد اجرای زنده و بسیار تاثیرگذار تصنیف «ارغوان» با صدای علیرضا قربانی هستیم که انگار روح تازهای به کلمات جاودانه هوشنگ ابتهاج (سایه) دمیده است. موسیقی با ضربآهنگی آرام و حزنآلود آغاز میشود و قربانی با تسلطی مثالزدنی، فراز و فرودهای شعر را به گونهای اجرا میکند که مخاطب را مستقیماً به عمق دلتنگیهای شاعر میبرد. ترکیب سازهای سنتی و ارکسترال در کنار میمیک صورت و احساس غلیظ خواننده در این اجرا، فضایی معنوی و سنگین ایجاد کرده که تا دقایقی پس از پایان ویدیو، ذهن بیننده را رها نمیکند.
این اجرا را میتوان نقطه تلاقی ادبیات کلاسیک و موسیقی معاصر ایران دانست. علیرضا قربانی که بسیاری او را به دلیل تکنیک آواز و انتخاب اشعار عمیق، جانشین خلف بزرگان موسیقی میدانند، در این ویدیو ثابت میکند که چگونه میتوان یک شعر سیاسی-اجتماعی را به یک واگویه درونی و عرفانی تبدیل کرد. استفاده هوشمندانه از تحریرهای نرم و تأکید بر واژگانی همچون «ارغوان»، باعث شده تا این قطعه فراتر از یک بازخوانی ساده، به یک اثر شناسنامهدار تبدیل شود که احساسات مشترک یک ملت را در لحظات تنهایی نمایندگی میکند.
