به گزارش سرویس هنر و رسانه پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، شهاب حسینی در متنی که منتشر کرده، از همین سوی تاریک شهرت نوشته و از تجربه شخصی خود در مواجهه با روابطی گفته است که به اعتقاد او، بیش از آنکه بر پایه دوستی شکل گرفته باشند، تحت تأثیر برند و نام «شهاب حسینی» قرار دارند.
شهاب حسینی با انتشار متنی از احساسات خود درباره ی دوستی های امروزی و از حاشیه های شهرت بازی، نوشت: «متاسفانه اغلب کسانی که باهاشون به نوعی در ارتباط بودم ثابت کردن مقهور نام برندی به نام شهاب حسینی هستن نه دوستی به نام شهاب. دیگه حتی آدم نمیدونه کسانی که برای گرفتن عکس یادگاری به آدم مراجعه میکنن، عکس رو به خاطر علاقه شخصی میخوان یا به خاطر پز دادن در فضای مجازی و تسکین درد مزمن مورد توجه بودن اونم در جامعه ما که بیش از هر بحران دیگه ای بحران داشتن یه هویت شخصی با ثبات به چشم میخوره.»
او همچنین با یادآوری یک اتفاق، ادامه داد: «بگذریم. بسیار خسته و دل شکسته ام از حاشیه های سفیهانه شهرت و با کمال ادب اعلام میکنم دیگه به این قبیل درخواست های دوستانه اما حاشیه ساز اعتماد و اعتنایی نخواهم کرد چون در تضاد با اهداف متعالی و بزرگیست که در زندگی دنبال میکنم و میخوام تا فرصت بقا باقیست همواره رهرو این راه باشم و در نهایت روح امانتی رو که در کالبدم دمیده شده رو در بهترین جای ممکن و در حالی که سهم بودنم رو در حد توان ادا کردم، به صاحبش برگردونم. فرمود، آنچه هستی، هدیه خداست به تو، و آنچه میشوی، هدیه توست به خدا.»
شهاب حسینی تنکابنی (زادهٔ 14 بهمن 1352) بازیگر و تهیهکنندهٔ ایرانی است.او برای بازی در شمعی در باد (1382) و رستگاری در هشت و بیست دقیقه (1383) نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر شد. حسینی در سال 1387 با بازی در فیلم سوپر استار جایزهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره فیلم فجر را دریافت کرد. حسینی خرس نقرهای بهترین بازیگر مرد از جشنواره بینالمللی فیلم برلین 2011 را بههمراه گروه بازیگران فیلم جدایی نادر از سیمین کسب کرد. او در جشنواره فیلم کن 2016 نیز با ایفای نقش در فیلم فروشنده توانست جایزهٔ بهترین بازیگر مرد جشنواره فیلم کن را به خود اختصاص بدهد. وی اولین بازیگر ایرانی و تنها بازیگر مرد ایرانی است که برنده این جایزه شده است. دولت فرانسه در سال 1398 نشان لژیون دونور را به او داد.
به نظر شما شهرت بیشتر موهبت است یا باری سنگین بر دوش یک هنرمند؟ آیا میتوان در اوج معروفیت، دوست واقعی را از کسانی که صرفاً به دنبال نام و اعتبار فرد هستند تشخیص داد؟ نظرتان را با ما در میان بگذارید.
