به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز،گیتی قاسمی زاده 16 آذر 1355 در ملایر است. او دارای مدرک کارشناسی کارگردانی ازدانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران است.
گیتی قاسمی گفت:
من اون موقع یادمه که آقای کویتیپور و آقای آهنگران وقتی میخوندن، من همیشه به وجد میاومدم. بهگونهای که من یه مینیسریالی اواخر با آقای دانشاقباشاوی کار کردم به نام «نامه آخر»؛ مادر یک شهیدی رو باید بازی میکردم که بعد از سالها جنازهاش برمیگرده. اون سکانسی که من خبر شهادت رو شنیدم و حالا باید برم یه جوری خودم رو مثلاً توی اون باغی که هر درخت رو به نام یکی از بچههام، یا هر درخت گردویی که کاشتم... برم تو اون باغ عزاداری کنم که مردم عزاداری منو نبینن، خودم رو بندازم تو اون چشمه آبی که توی اون باغه... خب خیلی سکانس سختی بود و باید توی یک برداشت اتفاق میافتاد.
آقای اقباشاوی اومد به من هندزفری رو داد، گفت: "این رو گوش میکنید لطفاً قبل از اینکه سکانس رو بگیریم؟" و من صدای آقای کویتیپور رو... اصلاً یعنی یه جوری منو برد دوباره به اون... گفتم چقدر عجیبه، هنوز که هنوزه بعد از این همه سال، این صدا، این حماسی خوندن، این رجز... هر چی که هست، داره منو، حالمو دوباره میبره و منو یه جوری آماده بازیِ اون سکانس کرد که من اون سکانس رو (چون باید تو آب میافتادم و لباسهام خیس میشد) یک برداشته اون سکانس رو گرفتیم و یک سکانس بسیار، از نظر خودم، من خیلی راضی بودم از این اتفاق.
امروز که میبینم یه آقای چاوشی نامی اومده و یک شعر، یک رجز، یک ترانه به این زیبایی رو کار کرده که هنوز مو به تن آدم سیخ میکنه، من میگم اینها تکثیر همونان. یا حاج مهدی رسولی رو وقتی میبینم با اون هیجان... ..بزن که خوب میزنی! من اون رو تو خونه مدام میذارم گوش میکنم، دارم کار میکنم، ظرف میشورم، این آهنگها رو دارم گوش میکنم. میگم نه، این همونه، تکثیر همونه.
ساعدنیوز در فضای مجازی
