راز آرامش داریوش فرضیایی پس از داغ مادر؛ «پیر شدم و گریه کردم، اما ...» / قوی بودن یعنی چه؟ اولین مصاحبه داریوش فرضیایی بعد از فوت مادر را بشنوید

  یکشنبه، 11 مرداد 1405
راز آرامش داریوش فرضیایی پس از داغ مادر؛ «پیر شدم و گریه کردم، اما ...» / قوی بودن یعنی چه؟ اولین مصاحبه داریوش فرضیایی بعد از فوت مادر را بشنوید
ساعدنیوز: داریوش فرضیایی (عمو پورنگ) در نخستین صحبت‌های خود پس از درگذشت مادرش، ضمن ابراز دلتنگی و تأکید بر طبیعی بودن اندوه، گفت: «پیر شدم اما حسرت نمی‌خورم، چون قدر لحظات بودن در کنار مادر را دانستم و از آن‌ها استفاده کردم.»

به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، داریوش فرضیایی، مجری و برنامه‌ساز محبوب حوزه کودک و نوجوان، در تازه ترین گفت‌وگو و اظهارنظر خود پس از فوت مادرش، درباره احساسات، دلتنگی‌ها و نگاه تازه‌اش به زندگی سخن گفت.

پیر شدن به معنای درک ارزشمندی لحظه‌هاست

داریوش فرضیایی با اشاره به تغییرات روحی خود گفت:

«گفتند دیگه پیر می‌شید! پیر شدم و پیر شدن به این معناست که فهمیدم زندگی آن‌قدر ارزشمند نیست که بخواهی از همه چیزهایی که فقط یک‌بار تکرار می‌شوند غافل بشوی. همه لحظات در زندگی تنها یک‌بار رخ می‌دهند؛ نه فقط حضور پدر و مادر.»

گریه بخشی از واقعیت زندگی و سلامت روح است

وی با تاکید بر طبیعی بودن اندوه و گریه در مواجهه با فقدان عزیزان افزود:

«اگر من گریه می‌کنم یا گریه کردم، کاملاً طبیعی است؛ این بخشی از واقعیت است و باید باشد. اگر انسان گریه نکند، در آینده دچار بیماری می‌شود. این غم باید تخلیه بشود، اما اصل مسئله، پذیرش واقعیت است.»

پذیرش فقدان و آرامش خاطرات

فرضیایی در ادامه از دوران حضورش در کنار مادر گفت و این خاطرات را منبع آرامش خود دانست:

«واقعیت این است که من روزهای بسیار خوبی را با ایشان سپری کردم، چیزهای زیادی از او آموختم و زندگی خوبی در کنارش داشتم. همین مسئله مرا آرام می‌کند. پذیرفته‌ام که ایشان دیگر به لحاظ جسمی پیش من نیست، اما از نظر روحی کاملاً در کنارم حضور دارد.»

دلتنگ هستم اما حسرت نمی‌خورم

او با تفاوت گذاشتن میان احساس «دلتنگی» و «حسرت» تصریح کرد:

«دلتنگی‌ام طبیعی است، خب مادر است و عزیز؛ اما حسرت نمی‌خورم، چون من با او زندگی کرده‌ام. حسرت نمی‌خورم ولی دلتنگ روزهایی هستم که دیگر برنمی‌گردند. انسان هستیم دیگر... آیا قوی بودن یعنی فقط بخندی؟ نه! قوی بودن یعنی قدردان لحظاتی باشی که داشتی و توانستی به خوبی در کنارش باشی. دلتنگی انسان را به تفکر وامی‌دارد.»

داریوش فرضیایی، مجری و بازیگر محبوب ایرانی، اول مرداد 1352 در تهران به دنیا آمد. او در خانواده‌ای پرجمعیت چشم به جهان گشود؛ پدری آذری‌زبان و اهل خلخال و مادری گیلانی داشت. همین ریشه‌های خانوادگی باعث شده بود که او در بسیاری از اجراهایش با صمیمیت به زبان‌های ترکی و گیلکی صحبت کند و این ویژگی، رنگ و بوی خاصی به شخصیت دوست‌داشتنی «عمو پورنگ» ببخشد.

فرضیایی ششمین فرزند خانواده است و پنج برادر و دو خواهر دارد. با این حال، خانواده او سال‌ها پیش داغ از دست دادن یکی از برادرانش را نیز تجربه کرده بود؛ برادری که بر اثر بیماری درگذشت و غمی بزرگ را برای خانواده به جا گذاشت.

23 تیر 1405، یکی از تلخ‌ترین روزهای زندگی داریوش فرضیایی رقم خورد؛ روزی که مادرش پس از سال‌ها تحمل بیماری، در 90 سالگی چشم از جهان فروبست. مجری محبوب برنامه‌های کودک که سال‌ها با عشق، صبوری و ازخودگذشتگی در کنار مادرش بود و بخش مهمی از زندگی خود را صرف مراقبت از او کرده بود، این بار در غم از دست دادن بزرگ‌ترین تکیه‌گاه زندگی‌اش به سوگ نشست.

شما چطور با داغ یا دلتنگی عزیزانتون کنار میاید؟ برامون تو کامنت‌ها بنویسید.»


برچسب‌ها: بازیگر داریوش فرضیایی عمو پورنگ

  نظرات
نظر خود را به اشتراک بگذارید
دسترسی سریع:
قیمت طلا قیمت دلار اخبار جنگ ویدیو ها

ساعدنیوز در فضای مجازی
لینک کوتاه مطلب:

ویدیو ها اخبار جنگ قیمت طلا قیمت دلار