به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، سالها پس از انتشار اولیه، بازگشتِ «گل یاس» به صدر اخبار موسیقی، بار دیگر ثابت کرد که آثار شادمهر عقیلی حتی در بازخوانیهای مجدد هم میتوانند مرزهای سلیقه مخاطب را جابهجا کنند. اینبار اما ماجرا تنها به بازگشتِ یک ملودی محبوب محدود نماند؛ بلکه انتشار این ویدیو، جرقهای شد تا کاربران شبکههای اجتماعی در مواجهه با محتوای اثر، به دو دسته کاملاً متضاد تقسیم شوند و چالشهای کهنهای را درباره مفاهیم ضمنی آهنگ زنده کنند.
این کشمکش در شبکههای اجتماعی، از توییتهای انتقادیِ کاربرانی که نسبت به هرگونه «سیاسیسازی» یک اثر هنری گلایه داشتند تا تحلیلهای تند و تیزِ مخالفان و موافقانِ سوابق خواننده، متغیر بود. در حالی که بخشی از جامعه مخاطبان، این قطعه را اثری با اصالت احساسی میدانند که فارغ از هرگونه نیت سیاسی، باید تنها شنیده شود، گروهی دیگر معتقدند که زمینه انتشار و ماهیت کلام این اثر، ظرفیتِ عبور از ساحتِ هنر را دارد و نیازمند واکاویهای عمیقتر است.
در نهایت، برنامه تلویزیونیِ بررسیکننده این رویداد، با مرورِ این واکنشهای داغ، بر سر یک دوراهیِ سنتی در دنیای هنر توقف کرد: آیا مخاطب حق دارد با عینکِ باورهای سیاسی خود به یک قطعه موسیقی بنگرد یا اصالت هنری یک اثر، بالاتر از هر برچسبی قرار میگیرد؟ این پرسش که حالا به کانون توجه کاربران تبدیل شده، نشان میدهد که «گل یاس» تنها یک آهنگ نیست، بلکه آیینهای از گسلهای فکریِ جامعه امروز است که شادمهر عقیلی دوباره آن را پیش روی مخاطبان قرار داده است.
«شما در این جنجال حق را به کدام گروه میدهید؟ کسانی که موسیقی را از سیاست جدا میدانند یا کسانی که معتقدند باید فراتر از موسیقی را دید؟»
