به گزارش سرویس چندرسانهای ساعدنیوز، این بازیگر باسابقه با اشاره به تعلق خاطر عمیقش به والدین و داغ سنگین از دست دادن آنها تاکید کرد: «من دردانه پدرم بودم و رفتن پدر و مادر واقعاً سخت است، اما با یک منطق ساده به آرامش رسیدم؛ همه ما بالاخره روزی باید برویم، ولی باور دارم روح آنها همواره کنار ماست و در تمام مشکلات هوای ما را دارد.» او همچنین با انتقاد از رفتارهای کلیشهای در قبال درگذشتگان افزود: «لازم نیست حتماً پنجشنبهها راهی مزار شویم؛ روح عزیز رفتگان در خانه خود ماست و دعای خیرشان گرهگشای مسیرمان خواهد بود.»
فاطمه گودرزی (زادهٔ 19 تیر 1342 در تهران)، با اصالتی لر و اهل بروجرد، یکی از برجستهترین و ماندگارترین بازیگران سینما و تلویزیون ایران است که دارای مدرک دیپلم اقتصاد بوده و دورههای بازیگری را در اداره تئاتر گذرانده است. او با سریال «گالشهای مادربزرگ» (1367) وارد تلویزیون شد و با درخشش در اثر تاریخی «میخواهم زنده بمانم» و کسب سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن برای فیلم «غزال»، جایگاه هنری خود را تثبیت کرد. در زندگی شخصی، گودرزی همسر عبدالرضا گنجی (کارگردان سینما) است و دو فرزند به نامهای پویان و آوا دارد؛ او همواره با نقشآفرینی در آثار خاطرهانگیزی چون «دردسر والدین»، «ترانه مادری» و «فاصلهها»، چهرهای صمیمی، مقاوم و محبوب نزد مخاطبان ارائه داده است.
آیا شما هم حضور معنوی و حس حمایتیِ عزیزانی که از دست دادهاید را در زندگی روزمره احساس کردهاید؟ خاطره یا تجربه شبیه به صحبتهای فاطمه گودرزی را در بخش دیدگاهها برای ما بنویسید.
