به گزارش سرویس چند رسانه ای ساعدنیوز، مهمترین یافته این فصل حفاری، کشف بیش از 20 پایه مجسمه نذری در جای اصلی خود است. این اتفاقی بسیار نادراست زیرا بسیاری از آثار این محوطه در حفاریهای قرن نوزدهم جابهجا شده یا بهعنوان مصالح پُرکننده استفاده شده بودند. برخی از این پایههای سنگآهکی هنوز بخشهایی از پاهای مجسمهها را حفظ کردهاند. همچنین برای نخستینبار در قبرس، شواهدی به دست آمده که نشان میدهد مجسمههای گِلی نذری روی پایههای سنگی نصب میشدند، نه اینکه مستقیماً روی زمین قرار گیرند.
چیدمان پایهها نیز برای پژوهشگران اهمیت زیادی دارد. بسیاری از آنها بسیار نزدیک به هم قرار گرفته بودند و برخی دیگر روی آثار قدیمیتر نصب شده بودند، اما بهگونهای که هر دو اثر قابل مشاهده باقی بمانند. این موضوع نشان میدهد مردم در طول قرنها فضای مقدس نیایشگاه را گسترش میدادند، بدون آنکه نذورات قدیمی را نابود کنند. به همین دلیل، محوطه فرانگیسا تصویری کمنظیر از تحول تدریجی یک مکان مذهبی در دنیای باستان ارائه میدهد.
یکی دیگر از نتایج مهم حفاری، تأیید قطعی وجود مرحله آرکائیک نیایشگاه است. پیشتر تنها قطعات پراکنده مجسمهها وجود این دوره را نشان میداد، اما اکنون باستانشناسان برای نخستینبار لایههای دستنخورده سفال مربوط به دوره آرکائیک را کشف کردهاند. این لایهها به پژوهشگران اجازه میدهد روند زمانی دقیق توسعه نیایشگاه را بازسازی کنند و تغییرات آن را در طول قرنها بهتر بفهمند.
حفاریها همچنین نشان داده که در اواخر دوره آرکائیک، بخشهایی از نیایشگاه بهطور گسترده بازسازی شده است. پایههای قدیمی مجسمهها عمداً زیر لایهای از خاک و مصالح پوشانده شده و سپس بناها و یادمانهای جدیدی روی آنها ساخته شدهاند. هنوز مشخص نیست این تغییرات به دلیل تخریبهای ناشی از بلایای طبیعی یا بحرانهای سیاسی بوده یا فقط نتیجه افزایش محبوبیت نیایشگاه و کمبود فضا بوده است.
در کنار این یافتهها، بیش از 100 پایه مجسمه دیگر نیز کشف شد که احتمالاً در حفاریهای سال 1885 بیرون آورده شده و بعداً در خاکهای پُرکننده رها شده بودند. این موضوع نشان میدهد حفاریهای اولیه قرن نوزدهم، هرچند مهم، اما بسیاری از اطلاعات باستانشناسی محوطه را از بین برده بودند.
نیایشگاه فرانگیسا نخستینبار در سال 1885 توسط باستانشناس آلمانی ماکس اونهفالش-ریشتر حفاری شد، اما نتایج کامل آن هرگز منتشر نشد و محل دقیق نیایشگاه نیز با گذشت زمان فراموش شد. در سالهای اخیر، پژوهشگران با استفاده از روشهای مدرن باستانشناسی دوباره محل آن را پیدا کردند و حفاریهای تازه آغاز شد.
این نیایشگاه در منطقهای راهبردی قرار داشت که مسیر ارتباطی میان بخش داخلی قبرس و راههای تجاری ساحلی بود. در دنیای باستان، چنین نیایشگاههایی فقط محل عبادت نبودند، بلکه نقش اجتماعی و سیاسی نیز داشتند. مردم با اهدای مجسمهها و نذورات، ثروت، جایگاه اجتماعی و وفاداری خود را به خدایان نشان میدادند.
آپولون، خدای موسیقی، درمان، پیشگویی و حفاظت، یکی از مهمترین خدایان جهان یونانی بود و در قبرس نیز جایگاهی ویژه داشت. پرستش او در قبرس ترکیبی از سنتهای بومی و فرهنگ یونانی بود و همین موضوع به شکلگیری آیینهایی منحصربهفرد در این جزیره کمک کرده بود.
ساعدنیوز در فضای مجازی
