به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، ادبیات معاصر ایران همواره با نام کسانی گره خورده است که علاوه بر تخصصهای علمی، روحی زلال و جاری در کلمات داشتند. مرحوم دکتر افشین یداللهی، روانپزشک و ترانهسرای برجسته، یکی از همین چهرههای تکرارنشدنی است که آثارش همچنان پس از گذشت سالها از کوچ ناگهانیاش، دستبهدست میشود و بر دلها مینشیند.
اخیراً ویدیو و صوتی از شعرخوانی ماندگار این هنرمند فقید در فضای مجازی بازنشر شده است که در آن، با لحنی آرام و تاثیرگذار به نقد رفتارهای طوطیوار و ایمانهای از روی عادت میپردازد.
با حس ویرانی بیا تا بشکند دیوار من چیزی نگفتن بهتر از تکرار طوطیوار من
بیجستجو ایمان ما از جنس عادت میشود حتی عبادت بیعمل، وهم سعادت میشود
با عشق، آن سوی خطر جایی برای ترس نیست در انتهای موعظه دیگر مجال درس نیست
کافر اگر عاشق شود، بیپرده مؤمن میشود چیزی شبیه معجزه، با عشق ممکن میشود
افشین یداللهی در این اثر، با نگاهی روانشناختی و معرفتشناختی به مفاهیمی همچون عشق، ایمان و عبادت مینگرد. او با ظرافت هشدار میدهد که چگونه زیستن بدون جستجوگری میتواند ارزشمندترین مفاهیم انسانی را به یک «عادت» بیخاصیت تبدیل کند و در مقابل، «عشق» را تنها معجزهای میداند که میتواند حتی نگاه یک کافر را دگرگون کرده و به مغز حقیقی ایمان برساند.
نظرات خود را درباره این ترانه ماندگار و نگاه دکتر افشین یداللهی با ما در میان بگذارید.