به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، توی این ویدئو که دوباره در فضای مجازی دستبهدست میشود، شاهد یکی از سوزناکترین و حماسیترین لحظات موسیقی معاصر هستیم؛ جایی که سالار عقیلی با آن صدای گرم و خشدارِ خاص خودش، واژههای وطنپرستانه زندهیاد افشین یداللهی را فریاد میزند. از همان نتهای اول که موسیقی شروع میشود تا اوج گرفتن صدا روی عبارت «ایران، فدای اشک و خنده تو»، دوربین تمام احساسات خواننده و نوازندگان را شکار کرده است. لبخندهای تلخ و نگاههای پر از عرقِ ملی در این ویدئو چنان با ملودی ترکیب شده که محال است ایرانی باشید و با دیدن این تصاویر، مو به تنتان سیخ نشود.
اما چرا این اجرا بعد از این همه سال هنوز هم مثل روز اول تازه است؟ تحلیل این ویدئو نشان میدهد که راز ماندگاری آن در «صداقت» نهفته است. افشین یداللهی شعری نگفته که فقط قافیه داشته باشد، او دردی مشترک را به تصویر کشیده و سالار عقیلی هم به جای «خوانندگی صرف»، انگار دارد با وطن دردودل میکند. هماهنگی ارکستر و آن حسِ رهایی در صدای عقیلی، این اثر را از یک قطعه موسیقی معمولی به یک «سند ملی» تبدیل کرده است. در واقع این ویدئو فقط یک اجرای زنده نیست؛ بلکه تجسمِ عشق به خاکی است که با تمام سختیها، هنوز برایمان عزیزترین است.
