علل، علائم آکرومگالی ( رشد بیش از اندازه بدن ) و راههای درمان آن

اكرومگالي چيست ؟

اكرومگالي بيماري است كه برخي قسمت هاي بدن رشد مي كنند و بزرگتر از حد نرمال مي شوند. اين بيماري در بازه زماني طولاني و اغلب طي سالها رخ مي دهد. اكرومگالي معمولاً در اثر تومور غيرسرطاني در غده هيپوفيز ايجاد مي شود. غده هيپوفيز در قاعده جمجمه قرار دارد.

علائم آکرومگالی

• دست ها و پاهای بزرگ: اغلب اوقات تغییر اندازه پا و تنگ شدن انگشتر اولین علائم این بیماری است.
• افزایش تعرق بدن
• زیاد شدن فاصله میان دندان ها
• ضخیم شدن لب ها
• فک و پیشانی جلو آمده
• آسیب به بافت هیپوفیز و پایین آمدن سطح سایر هورمون های هیپوفیز در بدن. همین امر موجب بروز علائمی همچون: سردرد و حالت تهوع ناشی از افزایش حجم تومور مغزی و تاثیر سوء آن بر بافت های مغزی مجاور آن می شود.

علت بروز بیماری آکرومگالی

آدنوم هیپوفیز. آدنوم هیپوفیز توده ای غیر سرطانی در غده هیپوفیز است که میزان هورمون رشد بیش از حد تولید می کند.

تشخيص آكرومگالي

معمولاً پزشك براساس ظاهر فرد به بيماري شك مي كند و تست خون براي اندازه گيري هورمون رشد مي دهد. اين آزمايش بنام تست تحمل گلوكز ناميده مي شود، كه در آن نمونه خون بيمار پس از نوشيدن ميزان معيني از قند محلول در آب گرفته مي شود و هورمون رشد اندازه گيري مي شود. در حالت طبيعي خوردن قند باعث توقف ترشح هورمون رشد مي شود ولي در افراد آكرومگال پس از خوردن قند، هورمون رشد افزايش مي يابد يا تغيير نمي كند.

اگر تست خون، دال بر ابتلاِي فرد به ترشح بيش از حد هورمون رشد باشد، پزشك دستور ام آر اي هيپوفيز و هيپوتالاموس را مي دهد. (ام ار آي نوعی تصويربرداري است كه درون بدن شما را نشان مي دهد.) و مي تواند تومور داخل هيپوفيز را نشان بدهد.

درمان آکرمگالی

برای درمان آکرومگالی باید سطح هورمون رشد به سطح طبیعی آن برسد. ابزارهای درمان آن ممکن است:

• عمل جراحی
• پرتودرمانی هیپوفیز
• داروها

و یا ترکیبی از این سه روش باشد.

جراحی و برداشتن تومور اولین روش درمانی در مواردی است که علت آکرومگالی تومور هیپوفیز باشد. البته گاهی برداشتن تومور بسیار مشکل بوده و برای طبیعی شدن میزان هورمون ها لازم است درمان کمکی انجام شود.

روش پرتودرمانی و دارودرمانی در مواردی استفاده می شود که یا امکان عمل جراحی برای بیمار وجود نداشته باشد و یا سطح هورمون رشد بعد از عمل جراحی طبیعی نشده باشد.

ممکن است اثر و نتیجه روش پرتودرمانی مدتها حتی 10 تا 20 سال بعد، خود را نشان دهد اما اگر منجر به درمان شود تاثیر آن دائمی خواهد بود.

اگر جراحی و پرتودرمانی سطح هورمون رشد را پایین نیاورد، دارودرمانی روش بعدی برای درمان آکرومگالی خواهد بود. داروهای در دسترس برای درمان این بیماری اثر دائمی ندارند به همین خاطر مصرف دارو باید تا پایان عمر بیمار ادامه پیدا کند. در مواردی بسیار نادر امکان دارد بیماری بهبود پیدا کند و مصرف دارو قطع شود.

سخن پایانی

آکرومگالی یک بیماری نادر است و نیاز به مراقبت دقیق دارد. میزان زیاد هورمون رشد هم بر کیفیت و هم بر طول عمر تأثیرگذار است. افزایش ترشح هورمون رشد باعث بروز علائمی می شود که هرچه زودتر تشخیص داده شود درمان آن موفق آمیزتر خواهد بود بنابراین با شناخت علائم این بیماری درصورتی که شک به وجود آن ها هرچه سریع تر به پزشک مراجعه کنید.