به گزارش سرویس آموزش پایگاه خبری ساعدنیوز، برخی معتقدند که نباید گرامر انگلیسی خواند. به نظر اکسیر نیز این جمله درست است اما شاید بتوان آن را اصلاح کرده و بهتر بیان کرد: گرامر را باید به درستی خواند. خواندن ساختارهای گرامری و حفظ آن ها کار اشتباهی است و متاسفانه عمده ی زبان آموزان به این کار عادت کرده اند. برای مثال، ساختار Present Perfect را می خوانند و یاد می گیرند و تمام تمرین های آن را به درستی انجام می دهند. اما مشکل از آنجا شروع می شود که چون تمام توجه شان به ساختار است، از مفاهیم و کاربردها غافل شده و به جای استفاده درست از این ساختار، هر جا که دوست داشتند از آن استفاده کرده تا نوشته یا گفته ی خود را خفن تر! نشان دهند. مشکل همین جاست! اگر گرامر مفهومی یاد گرفته شود، اتفاقا خیلی هم کمک می کند.
همانطور که گفته شد، گرامر انگلیسی باید مفهومی یا Conceptual یاد گرفته شود؛ مثلا به جای خواندن و حفظ کردن ساختار Present Perfect و به خاطر سپردن اسمِ این ساختار، بهتر است یاد بگیریم چطور باید راجع به تجربه ها و دستاوردهای خود صحبت کنیم! یا اینکه چطور بگوییم که مدت هاست یک معلم هستم (قبلا معلم شدم و هنوز معلم هستم). این دو مثال، دو کاربرد از ساختار مذکور است. پس، به این شکل، هم ساختارهای گرامری را یاد می گیریم، هم می توانیم به درستی در جایشان از آن ها استفاده کنیم.
مباحث گرامری زیادی وجود دارند که در سطوح مختلف از Starter تا Proficiency تقسیم بندی می شوند. در اینجا، به مهم ترین آن ها اشاره می کنیم. این گرامرها همچنین برای تمامی آزمون های نامبرده زیر لازم و ضروری هستند.
معادل فارسی ساختارهای گرامری | English Grammatical Structure |
حالت های زمانی در انگلیسی | English Tenses |
فعل های کمکی وجهی مُدال | Modal Auxiliary Verbs |
ساختار مجهول | Passive Voice |
جملات شرطی | Conditional Sentences |
مصدرهای با to و ing- | Gerunds and Infinitives |
اسامی و حروف تعریف | Articles and Nouns |
معرف های اسم (صفات اشاره و غیره) | Noun Determiners |
صفات و قیود | Adjectives and Adverbs |
جمله واره های موصولی | Relative Clauses |
عبارت، جمله واره و جمله | Phrase, Clause, Sentence |
انواع جمله | Sentence Types |
جمله واره های پیرو (وابسته) | Subordination |
قیود ربط | Conjunctive Adverbs and Coordination |
بازنویسی، گفتن به بیانی دیگر | Paraphrasing, Saying in other words |
حروف اضافه | Prepositions |
افعال چند تکه ای | Phrasal Verbs |
عبارات | Phrases |
کاربردهای زبانی | Functions |
صفات تفضیلی مضاعف | Double Comparatives |
ساختارهای موازی | Parallel Structures |
ساختارهای تاکیدی معکوس | Inversion |
ساختارهای تاکیدی Cleft | Cleft Structures |
نقل قول غیرمستقیم | Reported Speech |
اسم سازی | Nominalization |
درست مثل هر زبان دیگری، در زبان انگلیسی سه زمان وجود دارد: گذشته، حال و آینده.
هر زمان در زبان انگلیسی چهار حالت دارد: ساده (Simple)، مستمر یا استمراری (Progressive)، کامل (Perfect) و کامل مستمر یا استمراری (Perfect Progressive).
زمان ها در زبان انگلیسی 12 تا هستند.
Present Simple یا حال ساده، که البته در American English به شکل Present Simple متداول است.
Present Progressive یا همان Present continuous که حال استمراری یا حال مستمر است.
Present Perfect یا حال کامل (در زبان فارسی معادل ماضی نقلی است).
Present Perfect Progressive یا حال کامل استمراری
Past Simple یا گذشته ی ساده.
Past Progressive یا گذشته استمراری.
Past Perfect یا گذشته کامل (که در زبان فارسی به آن ماضی بعید گفته می شود).
Past Perfect Progressive یا گذشته کامل استمراری.
Future Simple یا آینده ساده.
Future Progressive یا آینده استمراری،
Future Perfect یا آینده کامل،
Future Perfect Progressive یا آینده کامل استمراری.
زمان ها یعنی سه زمان گذشته، حال و آینده اما کلا واژه Tense را در فارسی به اشتباه “زمان های انگلیسی” می گویند. درست تر آن است که بگوییم حالت های زمانی چرا که Tense در فارسی معادلی ندارد.
سه ضربدر چهار می شود دوازده! این یعنی در انگلیسی دوازده عدد Tense داریم. به جدول تِنس های زبان انگلیسی (English Tenses) زیر دقت کنید:
English Tenses | Present | Past | Future |
|---|---|---|---|
Simple | Present Simple | Past Simple | Future Simple |
Progressive | Present Progressive | Past Progressive | Future Progressive |
Perfect | Present Perfect | Past Perfect | Future Perfect |
Perfect Progressive | Present Perfect Progressive | Past Perfect Progressive | Future Perfect Progressive |
Present Simple: I take the subway to work.
Present Progressive: The Jasmine is blossoming.
Present Perfect: I’ve already said it twice.
Present Perfect Progressive: Susan has been working on her voice for so long.
Past Simple: I went home yesterday.
Past Progressive: She was having a cup of tea.
Past Perfect: Nicolas had already pulled the trigger.
Past Perfect Progressive: He had been going the extra mile.
Future Simple: I’ll get it done. / I’m gonna do it.
Future Progressive: This time next year, he’ll be studying abroad all alone.
Future Perfect: She’ll have bought the car by noon.
Future Perfect Progressive: January next year, I’ll have been working on a new project for a year.
