به گزارش سایت خبری ساعد نیوز به نقل از عصر ایران، می گویند حسن روحانی رییس جمهور ایران، عصر جمعه متوجه داستان سقوط هواپیمای اوکراین شده است. عباس عبدی فعال سیاسی اصلاح طلب با اشاره به این ماجرا می نویسد: «بعدازظهر جمعه بود که آقای ربیعی زنگ زد و گفت: روحانی به او زنگ زده که بخش های آخر اطلاعیه ات درست نیست.»
در جریان گرانی بنزین هم رییس جمهور گفت:« من هم مثل همه مردم ایران مطلع شدم که صبح جمعه قیمت بنزین تغییر کرده است چرا که من هم این طرح را به شورای امنیت واگذار کرده بودم و به آنها گفته بودم که زمانش را به من نگویید چرا که این مصوبه در جلسه سران قوا مصوب شده است.»
بعد از این جمعه و آن جمعه، باید از رییس جمهور پرسید که آقای روحانی تا کی می خواهید بی خبر باشید؟
مگر می شود رییس جمهور به عنوان رییس کشور و رییس قوه مجریه، از همه اتفاقات مهم کشور بی خبر باشد؟ رییس جمهور باید زمین را به زمان می دوخت و از ماجرا کسب اطلاع می کرد و تا مطمئن نمی شد، دست از تلاش بر نمی داشت.
مگر می شود هواپیمایی در کشور سقوط کند و بعد سخنگوی دولت و سازمان هواپیمایی کشور با قاطعیت اعلام کنند که سقوط عادی بوده است و هیچ موشکی به هواپیمای مرگ برخورد نکرده است؟
آقای روحانی قطعا شما در ماجرای سقوط هواپیما و پنهان کاری سه روزه مقصر هستید. شما به عنوان مجری قانون اساسی و رییس جمهور کشور باید در جریان تمام امور کشور حتی جزئی ترین اتفاقات هم باشید چه برسد به اینکه تازه جمعه عصر پی به واقعیت برده باشید.
اینکه ما خبر نداشتیم، عذر بدتر از گناه است. واقعا اگر این همه بی خبر هستید، اصلا چرا هستید؟ به خدا ما به این روحانی رای ندادیم. به روحانی که دست روی دست بگذارد و اتفاقات کشور را از دور نظاره کند و بعد بگوید من خبر نداشتم یا جمعه صبح یا عصر خبردار شدم.
در سیاست خارجی، خروج آمریکا از برجام و تحریم های این کشور علیه ایران، عامل توقف سیاست های دولت شده است. نمی دانم شاید در مسائل داخلی هم دچار تحریم هستیم که رییس جمهور دچار انفعال شده است.
به نظر می رسد روحانی فکر کرده است که اگر در اتفاقات مهم کشور از استراتژی بی خبری استفاده کند، کسی از او سوال نمی کند و می گوید، آخی! رییس جمهور بی چاره که از ماجرا خبر نداشته است.
نه این استراتژی درست نیست. شاید بی خبری برای مردم خوش خبری باشد اما برای دولت مردان به ویژه شخص رییس جمهور، بی خبری اصلا نشان خوش خبری نیست بلکه نشان ضعف است. آنهم یک ضعف بزرگ و غیر قابل جبران.
شاید با قدرت بتوان گفت که حسن روحانی در دولت دوم خود، منفعل ترین رییس جمهور تاریخ ایران است. رییس جمهوری که فقط نگاه می کند و بی خبر است و در جریان بسیاری از امور قرار ندارد.
آنگونه که از شواهد پیداست روحانی مثل زندانی ها در حال کشیدن خط روی دیوار ریاست جمهوری است تا ۱۴۰۰ از راه برسد و او قدرت را به رییس جمهور بعدی تحویل دهد.
6 سال پیش