به گزارش سرویس مجله خانواده پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز،یکی از مسائل بسیار مهمی که در زمینه روانشناسی امروزه مطرح شده است و روز به روز اطلاعات دقیق تر و تکمیلی در این خصوص ارائه می شود، پرخاشگری نوجوانان است. در واقع نوجوانان با گذر از سنین کودکی و خردسالی پای به اجتماع می گذارند و اولین برخورد آن ها به طور مستقیم با اجتماع صورت می گیرد. بسیاری از نوجوانان ممکن است در اوقات فراغت خود مشغول به کار شوند و تمامی این موارد به همراه حساسیت های دوران بلوغ می تواند منجر به پرخاشگری، گوشه گیری و عدم توجه به آموزه های والدین شود.
از دید روانشناسی نوجوانان، رفتارهای یک نوجوان می تواند ناشی از زیربنای ناصحیح در تربیت وی باشد.رفتارهای پرخطر در دوران نوجوانی علاوه بر پرخاشگری ممکن است رفتارهایی نظیر خشونت جسمی، فرار از مدرسه، روابط جنسی پرخطر، سوء مصرف مواد مخدر و سایر رفتارهای بزهکارانه باشد. همچنین اگر جلوی این رفتارها گرفته نشود، ممکن است نوجوان به خود یا به دیگران آسیبی وارد سازد.
برای اینکه از پرخاشگری در نوجوانی جلوگیری شود، باید علل این امر بررسی شده و بر اساس علت های ریشه یابی شده با نوجوان برخورد صحیحی داشت. باید توجه داشت که رفتار با خشونت یا تنبیه جسمی در این سن می تواند سبب بروز مشکلات بدتری شود و باید با ریشه یابی علل پرخاشگری نوجوانان، بهترین برخورد صحیح و اصولی را در مقابله با پدیده پرخاشگری در نوجوانان به کار گرفت.
پرخاشگری در نوجوانان می تواند عوامل متعددی داشته باشد که ریشه در تربیت ها و رفتار های صورت گرفته با کودک در سنین خردسالی و کودک را نشان می دهد. به طور کلی برای جلوگیری از پرخاشگری نوجوانان باید ریشه یابی اصولی علل این امر را انجام داد. از مهمترین عواملی که در خصوص پرخاشگری در نوجوانان دارای تاثیر است می توان به موارد زیر اشاره کرد:
√ نوجوان در معرض آسیب های جسمی یا تعرض جنسی باشد
√ خانه نقطه امن کودک نباشد، در خانه کودک رفتارهای پرخاشگرانه ببیند
√ شروع به فعالیت هورمون های جنسی در سنین نوجوانی
√ رفتارهای پرخاشگرانه وی از کودکی با او همراه بوده باشد
√ سوء مصرف مواد مخدر یا الکل
√ پارامترهای ژنتیکی
√ وجود و استفاده از سلاح گرم در خانه برای تهدید و ارعاب
√ علل مغزی در اثر حادثه یا بیماری مانند ضربه خوردن ناگهانی به سر
√ نادیده گرفتن حس مالکیت و استقلال وی در خانواده
√ توهین و آسیب های کلامی به نوجوان
√ حمله فیزیکی و یا تنبیه فیزیکی از سنین کم تا نوجوانی
√ امر و نهی خانواده و استفاده از الفاظ تحکم آمیز
√ جلوگیری از انجام علایق توسط نوجوان
√ تحت فشار گذاشتن وی برای انجام کاری که تمایلی به آن ندارد
مهم ترین عواملی که می تواند سبب شود تا نوجوان دچار پرخاشگری شود، موارد فوق است. در ادامه بیشتر در خصوص طرز برخورد صحیح با نوجوان برای جلوگیری از پرخاشگری و کنترل وی صحبت خواهیم کرد.
یکی از نکات بسیار با اهمیتی که همه والدین باید در نظر داشته باشند، عدم نیاز به انجام رفتار پرخاشگرانه در جواب رفتار های پرخاشگرانه فرزند خود می باشد. باید قبول کنیم که در دنیای امروز تنبیه فیزیکی و کلامی به خصوص در سنین نوجوانی پاسخگو نیست و فرزند شما بیشتر از اینکه به یک نفر برای نصیحت و صحبت یک طرفه نیاز داشته باشد، نیازمند یک دوست خوب است. از یاد نبرید که یک دوست خوب می تواند بهتر از یک مشاور، پدر یا مادر با فرزند شما ارتباط برقرار کند، پس چه بهتر از آن که شما در نقش یک دوست خوب برای فرزند خود ظاهر شوید؟ نیازی نیست وقتی که رفتار پرخاشگرانه فرزند خود را می بینید خودتان هم پرخاشگری کنید یا تهدید و ارعاب به کار بگیرید. با کمی خویشتن داری و گوش کردن به صحبت های فرزند می توانید به عنوان یک دوست، راهکارهای بهتری را به فرزند خود نشان دهید.
دوران تنبیه های بدنی، بازخواست، نصیحت و پرخاشگری به نوجوانان به سر آمده است. نیازی نیست کودک شما از حساب بانکی خالی شما اطلاعی ببرد و یا اگر با همسرتان مشاجره دارید، نباید مشاجره، بحث و دعوای خود را جلوی کودک خود انجام دهید! بهتر است برای کودک خود یک مادر مهربان یا پدر دلسوز و در درجه اول یک دوست قابل اعتماد باشید که در جواب همسر، همکاران و یا نامه های بانک پرخاشگری نمی کند.
باور کنید که کودک شما هیچ نیازی به دانستن مشکلات شما ندارد و بهتر است مشکلات را به همراه خود به خانه نیاورید. طلاق والدین نیز از مواردی است که باعث پرخاشگری نوجوانان می شود، پس اگر همچین قصدی را دارید، بهتر است زمان آن را به آینده موکول کنید و یا حتی الامکان یک مشاور و روانشناس با فرزند شما در ارتباط باشد.
