به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، استرس یک واکنش طبیعی بدن به چالشها یا تهدیدهاست که در کوتاهمدت مفید است (مثل آمادهسازی برای «جنگ یا گریز»)، اما استرس مزمن یا طولانیمدت میتواند آسیبهای جدی به بدن وارد کند. این آسیبها از طریق ترشح مداوم هورمونهایی مثل کورتیزول و آدرنالین ایجاد میشوند و تقریباً تمام سیستمهای بدن را تحت تأثیر قرار میدهند.
- سیستم قلبی-عروقی: افزایش ضربان قلب، فشار خون بالا، التهاب رگها و افزایش خطر بیماریهای قلبی، حمله قلبی و سکته مغزی.
- سیستم ایمنی: تضعیف سیستم دفاعی بدن، افزایش احتمال ابتلا به عفونتها (مثل سرماخوردگی یا آنفولانزا)، کند شدن بهبودی از بیماریها و حتی افزایش خطر بیماریهای خودایمنی.
- مغز و سیستم عصبی: اختلال در حافظه و تمرکز، افزایش اضطراب و افسردگی، تغییرات ساختاری در مغز (مثل کوچک شدن هیپوکامپ)، مشکلات خواب و خستگی مزمن.
- دستگاه گوارش: مشکلات هضم مثل سوزش معده، رفلاکس، سندرم روده تحریکپذیر (IBS)، یبوست یا اسهال، تغییر اشتها (پرخوری یا بیاشتهایی) و افزایش خطر زخم معده.
- سیستم عضلانی-اسکلتی: تنش و درد عضلانی (مثل سردرد تنشی یا کمردرد)، خستگی عضلات و حتی آتروفی عضلانی در بلندمدت.
- سایر اثرات: افزایش وزن یا چاقی (به دلیل اختلال در متابولیسم)، ریزش مو، کاهش میل جنسی، مشکلات پوستی، افزایش خطر دیابت نوع 2 و اختلالات هورمونی.
برای درک بهتر این اثرات، چند تصویر دیاگرام و اینفوگرافیک از تأثیر استرس بر سیستمهای مختلف بدن را ببینید:
استرس کوتاهمدت معمولاً بیخطر است، اما اگر طولانی شود، میتواند به بیماریهای جدی منجر شود. اگر علائم استرس مزمن (مثل خستگی دائمی، مشکلات خواب یا دردهای جسمی بدون دلیل) دارید، حتماً با پزشک یا روانشناس مشورت کنید. راههای مقابله ساده مثل ورزش منظم، تنفس عمیق، مدیتیشن، خواب کافی و حمایت اجتماعی میتوانند اثرات منفی را به شدت کاهش دهند.
برای مشاهده اخبار مرتبط با دانشگاه اینجا کلیک کنید
