به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز، «انعکاس» داستان زوج جوانی است (با بازی دیرباز و افشار) که هرکدام بی اراده در معرض آزمون سخت اثبات وفاداری قرار می گیرند. آنها تنها دوراه پیش رو دارند. انتخاب نهایی هریک از آنها، انعکاسی را در زندگی مشترکشان رقم خواهد زد.
«انعکاس» رضا کریمی همانند چند فیلم قبلی او قرار است وظیفه سرگرم سازی تماشاگر را بر عهده داشته باشد. کریمی در فیلم هایی مانند «عشق +2»، «هزاران زن مثل من» و «تب» هم علاقه خود به برقراری ارتباط با مخاطب عام و گسترده را نشان داده بود و البته او در این راه هیچ وقت گرایش به سمت جذابیت پردازی های سطحی و کاذب نداشته است.هدف اصلی این فیلم، پر کردن زمان مخاطبی است که مسافت خانه تا سینما را طی کرده، بلیت خریده و به سینما آمده تا ساعتی را به دور از هیاهو های واقعی، چشم به پرده نقره یی بدوزد و با قهرمانان فیلم همراه شود. البته اولین و مهم ترین اصل که احترام به مخاطب است، در فیلم رضا کریمی دیده می شود.او سوژه یی حساس مانند خیانت را در فیلمش مطرح کرده که در سینمای بعد از انقلاب کمتر به آن پرداخته شده و البته در سینمای قبل از انقلاب این سوژه به مبتذل ترین شکل ممکن تصویر شده است. به لحاظ موضوعی و مضمونی، کارگردان «انعکاس» به خاطر داستان حساسش می توانست دست به خیلی کارها بزند که اتفاقاً تماشاگرپسندتر هم بودند اما عامدانه از مانورهای شاید تماشاگرپسند اما سطحی و گاه مبتذل پرهیز شده است تا «انعکاس» از حرکت بر لبه تیغ به سلامت گذر کند.البته «انعکاس» در داستان پردازی ضعف هایی هم دارد و فیلم در یک سوم پایانی به لحاظ ریتم افت هم می کند اما نکته مهمی که این فیلم را با اکثر آثار عمده پسند سینمای ایران که فیلم های نازلی هستند، متمایز می کند سر و شکل حرفه یی و انرژی و هزینه یی است که مشخص است برای ساخت فیلم صرف شده است. «انعکاس» فیلم پرپلانی است که در لوکیشن های متعددی فیلمبرداری شده و این مساله نشان از اهداف بلند سازندگانش، به جز پرفروش بودن صرف دارد.اما فیلم چند ضعف عمده نیز دارد که اگر اینها نبود، «انعکاس» می توانست به تجربه یی مثال زدنی در سینمای اجتماعی با رویکردی تجاری در سینمای ایران شود. یکی از ضعف های این فیلم پرگویی به جای ایجاز است. فیلم کریمی می خواهد همه چیز را به تماشاگر نشان دهد و او را شیرفهم کند. حتی این همه چیز نشان دادن به دوباره نشان دادن در پلان های فلاش بک نیز می انجامد که با توجه به حضور این پلان ها در یک سوم پایانی فیلم، نتیجه اش ملال و خستگی تماشاگری است که انتظار به سرانجام رسیدن قصه را دارد.ماجرای توبه کردن و عهد بستن نسیم (مهناز افشار) با خدا نیز بسیار شعاری و رو از آب درآمده است.نیازی به آن پلان های شعاری حضور نسیم در مسجد و آن همه گریه و زاری نبود و می شد به شکلی سینمایی تر و ظریف تر پشیمانی او را از عمل اشتباهی که مرتکب شده به تصویر کشید.اما بازی های «انعکاس» در سطح استانداردی هستند. مهناز افشار یکی از درونی ترین و بهترین بازی های عمرش را در این فیلم ارائه می دهد. کامبیز دیرباز ری اکشن های پیش بینی نشده و جذابی دارد و نشان می دهد توان بازی و جا افتادن در نقش یک مرد تیپیک ایرانی(با آن سبیل که به روی صورت و گریم دیرباز نشسته و چهره او با سبیل بسیار جا افتاده است) را دارد. حمید گودرزی هم یک کاراکتر منفی از جنس خاکستری و نه سیاه است که البته تا حدودی همدلی تماشاگر را هم در برخی جاها به خصوص پایان فیلم بر می انگیزد.«انعکاس» می توانست به لحاظ اجتماعی هم فیلمی چندلایه و تاثیرگذار باشد اما پرداختن به سوژه ملتهب فیلم در سطح مانده است که دلیل آن هم رویکرد تجاری و نه اجتماعی فیلم است که البته به خودی خود نمی تواند نمره یی منفی برای فیلم باشد. توجیه آن هم این است که سازندگان عامداً بر روی وجوه تجاری البته با حفظ اصول و پرهیز از ابتذال گرایی، تاکید کرده اند که در جای خودش محترم است.فروش خوب «انعکاس» می تواند تاییدی بر رویکرد تجاری فیلمسازان البته با نگاهی منتقدانه به مسائل و معضلات اجتماعی آن هم با رعایت اصول درست فیلمسازی باشد.
رضا کریمی ( نام کامل غلامرضا کریمی) در بهمن ماه 1342 در تهران متولد شد. او فیلمسازی را در نوجوانی و در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آموزش دید و آغاز کرد فیلم کوتاه هشت میلیمتری او به نام "درس امروز" سال 1361 و در اولین جشنواره فیلم فجر جایزه بهترین فیلم کوتاه داستانی را گرفت. پس از آن وارد سینمای حرفه ای شد و علاوه بر کار برنامه ریزی با کارگردانان شاخص بعنوان دستیار کارگردان همکاری کرد و تجربه اندوخت او در سال 1369 فیلم کوتاه 35 میلی متری "سلام" را برای امور سینمایی کانون پرورش فکری ساخت که این فیلم موفق به دریافت دیپلم افتخار و تندیس از جشنواره بین المللی رشد گردید. رضا کریمی اولین فیلم بلندش را سال 1377 با عنوان "عشق+2" جلوی دوربین برد که مورد استقبال گسترده ای از جانب مخاطبان قرار گرفت و بلافاصله بعد از آن در سال 1378 دومین فیلمش "هزاران زن مثل من" را ساخت. این فیلم که به موضوع حضانت می پرداخت بسیار مورد توجه قرار گرفت. فرامرز صدیقی برای این فیلم در جشنواره فجر کاندیدای سیمرغ برای بهترین نقش مکمل شد.رضا کریمی فیلم سومش را سال 1381 را با نام "تب" جلوی دوربین برد. پس از این فیلم چند سالی از سینما فاصله گرفت که حاصلش ساخت دو سریال به نام های "شبی از شبها" و "مرده متحرک" برای تلویزیون بود. بعد از این دو سریال در سال 1386 فیلم سینمایی انعکاس را کارگردانی کرد. این فیلم که داستان جذابی را روایت میکرد در اکران سال 1387 جزو چند فیلم پر فروش سال بود. همزمان با اکران انعکاس، سریال "فاکتور هشت" را که به زندگی خانم دانشمند جوانی میپرداخت کارگردانی کرد که این سریال نیز جزو پر مخاطب ترین سریال های تلویزیون در سال 1388 بود.رضا کریمی در همان سال فیلم "آدمکش" را ساخت. آدمکش در سال 1389 علاوه بر اکران موفق در ایران در چند جشنواره خارجی نیز حضور داشت. پس از آن در سال 1390 یکی از سریال های پر بیننده تلویزیون به نام "راه طولانی" را ساخت. در سال 1392 بخاطر نگارش فیلمنامه "تراژدی" در جشنواره فجر کاندیدای دریافت سیمرغ شد و سال 1393 فیلم "تگرگ و آفتاب" را تهیه و کارگردانی کرد که قصه آن به سالهای جنگ ایران و عراق بر میگشت او برای نگارش فیلمنامه آن در جشنواره مقاومت کاندیدای جایزه شد سال.در سال 1396 سریال "گمشدگان" را ساخت که علاوه بر استقبال مخاطب در جشنواره جام جم کاندیدای بهترین کارگردانی شد.رضا کریمی علاوه بر کارگردانی و فیلمنامه نویسی بعنوان تهیه کننده نیز فعال بوده و دو فیلم "تگرگ و آفتاب" (1393) و حکم تجدید نظر (1399) را نیز تهیه کرده است .
مهناز افشار، کامبیز دیرباز، حمید گودرزی، شهره قمر، بیتا سحرخیز، رضا رضوی
تهیه کننده: سعید حاجی میری
فیلمنامه: محمدهادی کریمی
تدوین: سعید حاجی میری
مدیر فیلمبرداری: فرج حیدری
طراح لباس و صحنه: سیامک احصایی
چهره پردازی: مهرداد میرکیانی
صدابردار: اصغر شاهوردی
عکاس: اکبر اصفهانی
ژانر :درام
زبان : فارسی
امتیاز IMDb: امتیاز 4.8 از 10
