دریاچه تار
یکی از دیدنی های معروف این منطقه دریاچه تار است که در کیلومتر ۳۰ شرق آن قرار گرفته. از تهران که حرکت کنیم، در جاده دماوند از کنارگذر جنوبی بزرگراه بومهن راه را ادامه می دهیم. از جاده فیروزکوه به جاده هویر می رسیم و دریاچه را پیدا می کنیم. تار، از دماوند حدود ۱ ساعت و ۱۰ دقیقه فاصله دارد و از تهران ۲ ساعت و نیم.
محلی ها داستان های زیادی از وجود گنج در اطراف دریاچه دارند که برایمان تعریف کنند. اما گنج ما می تواند ماهی باشد. خیلی ها با هدف ماهیگیری به این دریاچه می آیند، شب را در چادر می مانند و از صبح زود ماهیگیری را شروع می کنند.
چشمه و آبشار تیزاب
حدود ۹ کیلومتر که به سمت شمال برانیم، می توانیم آبشار تیزاب را ببینیم. آب چشمه، تند و ترش است و به همین دلیل اسمش تیزاب است.
خیلی ها به امید تسکین بیماری های گوارشی و پوستی راهی این چشمه می شوند که آبش از دل کوه می جوشد و پایین می ریزد. البته برای دسترسی به آب چشمه باید کمی کوهنوردی بلد باشیم و تجهیزات همراه ببریم.
چشمه اعلا
در فاصله ۱۰ دقیقه ای از شهر به چشمه اعلا می رسیم. آب وهوای خوش این منطقه خیلی ها را در فصل گرما به اینجا می کشاند. قبلا از آب چشمه برای آبیاری کشتزارها و باغ ها استفاده می شد، اما این روزها از آب چاهی در همان حوالی برای بسته بندی آب معدنی مصرف می شود. حالا که هوا رو به گرما می رود، نشستن زیر سایه خنک درختان اطراف چشمه خیلی می چسبد.
برج شیخ شبلی
در بلوار امام حسین، برجی تاریخی را پیدا می کنیم که در دوره سلجوقی ساخته شده. برج شیخ شبلی که در ابتدا به اسم پاگنبذ معروف بود، حالا بین دو محله قاضی و فرامه قرار گرفته که از محله های قدیمی شهرند.
درست است که شیخ ابوبکر شبلی اهل بغداد بود، اما برای اهالی این منطقه حاکم خوب و عادلی به شمار می رفت. به همین دلیل وقتی در سال ۳۲۵ خورشیدی شیخ شبلی از دنیا رفت، این بنای یادبود را برایش ساختند. نکته جالب معماری برج شبلی این است که از بیرون آن را به شکل هشت ضعلی می بینیم، اما از داخل ساختارش دایره ای به قطر ۵ متر است. دیگر اینکه این برج، ۱۰ متر بلندی دارد و تزیینات آجری زیبایی را به نمایش گذاشته.
آبشار جنگلک
در ۷ کیلومتری شهر، به محدوده آبشار جنگلک می رسیم. این آبشار ۳۵ متری در دره گروبار قرار گرفته. این دره به جز آبشار جنگلک دو آبشار دیگر به اسم گروبار و آینه رود فرح افزا هم دارد. اینجا، منطقه سرسبز و باصفایی ست، جایی که هوایش خنک و بهاری ست.
پیست آبعلی
حالا که تا مشا آمده ایم، حیف است سری به پیست آبعلی نزنیم. زمستان ها آبعلی جای پرطرفداری ست. اگر اسکی بلد نباشیم هم جای نگرانی نیست. در این پیست آموزش اسکی هم داده می شود، البته زمین تنیس و سوارکاری هم دارد و حسابی سرگرم مان می کند.
غار رودافشان
بین تهران و غار رودافشان حدود ۲ ساعت با ماشین فاصله است. در جاده فیروزکوه با پشت سر گذاشتن دماوند به روستای سیدآباد می رسیم. سمت راست جاده مسیر آسفالتی هست که ما را به روستای رودافشان می رساند. از اینجا دیگر باید بند کفش ها را محکم ببندیم و آماده کوهپیمایی شویم. اما این مسیر اصلا خسته کننده نیست. درختان سبز و پل چوبی که از روی رودخانه دلی چای می گذرد، نمی گذارند خستگی به تن مان راه پیدا کند. غار رودافشان به دهانه هلالی شکل و خیلی بزرگش مشهور است. این دهانه حدود ۲۰ متر بلندا و ۲۹ متر طول دارد. چند تالار مختلف در غار خواهیم دید و قندیل های آهکی توجه مان را جلب می کند. خیلی مهم است که چراغ قوه و هدلایت همراه داشته باشیم و تا حد ممکن با راهنما برویم.
حمام تاریخی محله درویش
امامزاده عبدالله و خلیل الله
امامزاده عبدالله و عبیدالله
دشت مُشا
