میزان مصرف، تاثیرات و مکانیزم اثر قطره چشم تتراکائین

موارد مصرف قطره چشمی تتراکائین

تتراکائین (Tetracaine) برای ایجاد بی حسی موضعی یا منطقه ای (زیر عنکبوتیه) مصرف می شود. تتراکائین به عنوان بی حس کننده کوتاه اثر سطحی چشم برای انجام اقدامات تشخیصی نظیر نوتومتری، خارج کردن جسم خارجی، زدن بخیه، گونیوسکوپی، ارزیابی خراش قرنیه، آزمون شیرمر، الکتروتینوگرافی، گشاد کردن مجرای اشکی و شستشوی آن، در زمان انتخاب لنز تماسی مناسب و اعمال جراحی مینور چشم نظیر خارج کردن عدسی در کاتاراکت، برداشتن ناخنک، خارج کردن بخیه ها و دبریدمان اپی تلیوم قرنیه.

مکانیسم اثر تتراکائین

این دارو با انسداد شروع و هدایت تکانه های عصبی از طریق کاهش نفوذپذیری غشای سلولهای عصبی به یون سدیم اثر خود را اعمال می کند. این عمل به طور برگشت پذیر غشای سلولی را تثبیت کرده، مرحله دپولاریزاسیون آن را مهار می کند و به نارسایی پتانسیل عمل تحریک شده و انسداد بعدی هدایت تکانه عصبی منجر می شود.

سایر اثرها: تتراکائین بعد از مصرف موضعی در چشم ممکن است بازسازی سلولی را از طریق جلوگیری از میتوز، مهاجرت سلولی و برداشت و اکسیداسیون گلوکز و پیرووات توسط سلولهای اپی تلیال قرنیه مهار کند. مصرف طولانی مدت این دارو سبب تأخیر ترمیم آسیب سلولهای موجود یا جدید اپی تلیال می شود.

تتراکائین ممکن است در صورت جذب مقادیر زیاد آن بر CNS اثر گذارد و ابتدا موجب تحریک و بعد از آن سبب تضعیف CNS گردد. همچنین، این دارو ممکن است بر دستگاه قلبی ـ عروقی اثر کرده و موجب تضعیف هدایت و تحریک پذیری قلب شود.

عوارض و موارد مصرف قطره چشم تتراکائین

جذب: جذب این دارو سریع است و به جریان خون در محل مصرف بستگی دارد. اثر دارو تقریباَ طی 15 ثانیه شروع می شود. طول مدت اثر دارو 20ـ10 دقیقه (به طور متوسط 15 دقیقه) است.

توجه: مصرف غلظت بیش از یک درصد یا مصرف همزمان آن با یک تنگ کننده عروق، طول اثر دارو را زیادتر نمی کند. با این وجود، در صورت تکرار مصرف، طول اثر دارو افزایش می یابد.

پخش: به میزان زیادی به پروتئین پیوند می یابد.

متابولیسم: توسط کولین استرازها عمدتاً در پلاسما و به میزان خیلی کمتری در کبد هیدرولیز شده و به یک متابولیت حاوی اسید پارا آمینوبنزوییک (PABA) و متابولیت دیگری به نام دی اتیل آمینواتانول تبدیل می شود.

دفع: دفع این دارو کلیوی و احتمالاً به دنبال ترشح آن در صفرا و باز جذبش از دستگاه گوارش است.

مقدار مصرف تتراکائین

چشمی
یک قطره در چشم تا زمانی که نیاز به حفظ اثرات بی حس کننده می باشد.
پوستی
یک لایه نازک از پماد به صورت موضعی روی ناحیه مبتلا استعمال شده و در صورت نیاز تا 4 بار در روز قابلیت تکرار دارد.
تزریقی
دوز تتراکائین مانند همه داروهای بی حس کننده بسته به ناحیه بی حسی, تعداد اعصابی که باید بی حس شوند, تحمل فرد و تکنیک های بیه وشی متغیر است و برای ایجاد بی حسی کمترین دوز ممکن باید استفاده شود.
دوز معمول در بزرگسالان به شرح زیر است:
• بی حسی نخاعی در زایمان واژینال: 5-2 میلی گرم از محلول 1 درصد تتراکائین (0.5 -0.2 میلی لیتر) که با سرم دکستروز واتر 10 درصد رقیق شده است.
• بی حسی نخاعی جهت ناحیه پرینه و اندام های تحتانی :0.5 میلی گرم از محلول 1 درصد تتراکائین (0.5 میلی لیتر) جهت پرینه و 20 میلی گرم از محلول 1 درصد تتراکائین (2 میلی لیتر) جهت پرینه و اندام های تحتانی که با سرم دکستروز واتر 10 درصد رقیق شده است.
• بی حسی نخاعی جهت بی حسی تا کنار دنده ها : 20- 15 میلی گرم از محلول 1 درصد تتراکائین (2- 1.5 میلی لیتر) به صورت رقیق شده تزریق شود.

میزان و نحوه مصرف قطره چشمی تتراکائین

نکات قابل توصیه

در صورت وجود هرکدام از موارد زیر قبل از مصرف دارو با پزشک مشورت شود:
سابقه آلرژی به دارو یا ترکیبات آن و علائمی که ایجاد شده است ( راش پوستی, کهیر, خارش, اشکال در تنفس, سرفه, ادم صورت و زبان).
در صورت وجود بیماری های زیرقبل از مصرف دارو با پزشک مشورت شود:
فشار خون بالا, بیماریهای قلبی, اختلالات ریتم قلب, هرگونه عفونت و بیماری یا مصرف داروی موثر روی مغز یا طناب نخاعی.

موارد منع مصرف و تداخل دارویی قطره چشمی تتراکائین