به گزارش سرویس مجله خانواده پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، بسیاری از افراد تصور می کنند که عشق های دوره نوجوانی در دوران مدرسه و دبیرستان از بین رفته است چرا که با وجود شبکه های اجتماعی احتمال وجود چنین رابطه هایی کاهش پیدا کرده است.
در حالی که این تصور نسبتا اشتباه است چرا که وجود فضای مجازی باعث تشدید شرایطی عاشقی در نوجوانی شده است.
اما مهم ترین نکته ای که در این شرایط باید به آن توجه شود، نحوه رفتار پدر و مادر و اطرافیان با نوجوانی است که عاشق شده است.
احتمالا شما هم از پدر و مادر خود شنیده اید که “تو تا آخر عمر برای ما بچه ای!”
احتمالا شما هم همین احساس را نسبت به فرزند خود دارید.
ولی به جای تلقین احساس نگرانی به آنها بهتر است که آنها را راهنمایی کرده و به آنها فضا دهید تا در عین حال که قوانین خانوادگی را رعایت می کنند تجربه جدیدی را نیز کسب نمایند.
با انجام این کار می توانید اعتماد آنها را به خود جلب کنید.
بنابراین سعی کنید نه خیلی آنها را سوال پیچ کنید و نه خیلی نسبت به روابط آنها بی تفاوت باشید.
هر از چند گاهی از آنها در مورد شرایط رابطه شان سوال کنید ولی نه زمانی که تمایلی به حرف زدن ندارند.
اگر احساس میکنید گرفتار رابطه مسمومی هستند تشویقشان کنید که به طور مستقل از شما از مشاوره نوجوانان و روانشناسی استفاده کنند.
فرزندتان را چنان لبریز از عشق و محبت کنید که با ابراز علاقه دیگری عنان از کف ندهد. معمولا نوجوانانی که تجربه محیط گرم خانوادگی، تفریحات خانوادگی، جمع ها و وقت گذرانی های سالم با والدین را دارد کمتر به سمت عشق کور کشیده می شود. معمولا خانواده ها به دنبال این هستند که جلوی این حرکت را بگیرند. بعضی از خانواده ها این اتفاق را خط قرمز خانوادگی خود می دانند و با نوجوانی که ارتباط برقرار کرده، بدترین واکنش ها را نشان می دهند. در صورتی که این یک فرایند طبیعی است و به سلامت روان نوجوانی که این کشش و میل را در خود حس نمی کند، باید شک کرد.
با انتقاد، سرزنش، مقایسه و... روان نوجوان را زخمی نکنید که مثلا او را پشیمان و دلزده کنید چون نتیجه عکس می دهد و او به سمت آن فرد کشش بیشتری پیدا خواهد کرد و حتی ممکن است به او به چشم یک منجی نگاه کند. در عوض او را غرق در مهر و محبت و تشویق و تعریف کنید تا کمتر نیازمند دریافت این احساسات مثبت از سوی جنس مخالف باشد.
از سرزنش کردن دوری کنید و از گفتن جملاتی مثل "او در شان تو نیست"، "هنوز برای گفتن این حرف ها برای تو خیلی زود است" و امثال این ها، خودداری کنید.
به هیچ وجه او را نصیحت نکنید زیرا انجام این کار منجر به ایجاد فاصله بین شما و او و همچنین ادامه رابطه پنهانی فرزندتان می شود.
مچ گیری، محدود کردن، زندانی کردن و گرفتن تلفن همراه او نتیجه عکس خواهد داشت.
گرم و صمیمانه با او صحبت کنید. سعی کنید علاوه بر درک احساساتش، او را به سمت درست فکر کردن و تجزیه و تحلیل، هدایت کنید.مثلا از او بپرسید : (آیا قبل از اینکه عاشق او شوی، او را می شناختی؟علاقه ات از روی شناخت است یا حاصل عشق در یک نگاه؟ اگر همین مساله در جای دیگر و با شخص دیگری می افتاد، ممکن بود عاشق فرد دیگری شوی؟). و در نهایت به او اطمینان دهید که اگر انتخابش درست باشد، شما مخالفتی نخواهید کرد و آرزویتان خوشبختی اوست.
هنگامی که صبحت می کنید حواستان باشد که یک شنونده خوب باشید و مثل یک دوست قدیمی پای حر فهایش بنشیند.
نه خیلی آن ها را سوال پیچ کنید و نه خیلی نسبت به روابط شان بی تفاوت باشید. هر از گاهی از آن ها در مورد شرایط رابطه شان سوال کنید و فقط تا زمانی که تمایل به ادامه گفتگو داشته باشند صحبت را ادامه دهید.
مقتدر و منصف باشید. جایگاه پدر و مادری خودتان را حفظ کنید و مقتدر باشید. در عین حال توجه کنید که منصف باشید و یادآوری کنید که خودتان هم چنین دوره ای را داشته اید.
ارتباط خوبی با فرزندتان برقرار کنید.
والدین باید به گونه ای با نوجوان تعامل کنند که خانواده مهمترین منبع ارتباطی برای او باشد. در واقع خانواده ای در تربیت فرزندش موفق است که نوجوانش اگر رابطه ای برقرار کرد یا تمایلی به فردی داشت، آن را ابتدا حداقل با یکی از والدین در میان بگذارد.
نوجوان زمانی می تواند این کار را انجام دهد و خانواده را در جریان بگذارد که مطمئن باشد واکنش خانواده نسبت به این ماجرا وحشتناک نخواهد بود. مثلا اگر نوجوان بداند که با فهمیدن خانواده، دوره پر تنشی شروع خواهد شد، سرکوب می شود، مورد خشونت قرار می گیرد و... ترجیح می دهد اساسا قید اطلاع رسانی به خانواده را بزند. چنین نوجوانی مستعد آسیب در روابط عاطفی است و به واسطه اینکه پتشوانه تجربی و حمایتی و آموزشی ندارد، احتمالا دچار مشکلات در رابطه یا حتی سوءاستفاده خواهد بود.
راهنمای خوبی باشید. راهنمایی به معنای نصیحت نیست بلکه به معنای بیان واقعیت های موجود درباره ارتباط های نوجوانی است. مثلا همانقدر که به احتمال بی ثباتی این رابطه ها اشاره می کنید، به جذاب بودنشان هم اشاره کنید، این مساله کنجکاوی نوجوان را برمی انگیزاند و شما را به او نزدیک تر می کند.
با ارامش رفتار کنید.آرامش خود را در مواجه شدن با مسائل فرزندتان بالا ببرید. نوجوانی که با مسئله ای روبرو شده است، خود به اندازه کافی استرس و تنش دارد. بهتر است شما با آرامش تان، وضعیت روانی فرزندتان را بیشتر دچار تنش نکنید.
کنترل نکنید. چک کردن گوشی، زیر و رو کردن وسائل شخصی اش برای پیدا کردن نشانه های خطر! یا پیگیری کردن کارهای روزمره زندگی نوجوان، نوجوان ها متوجه این کنترل ها می شوند و نسبت به کنترل شدن حساس هستند. کنترل ارتباط را قطع می کند، اعتماد را از بین می برد و نوجوان را از خانه گریزان می کند. به حریم شخصی نوجوان احترام بگذارید.
باید نسبت به احساس عشق، نگرش مثبت خود را نشان دهیم ولی در مورد بی بند و باری های جنسی و خطرات آن گوشزد نموده و وی را آگاه کنیم. نوجوانانی که این اطلاعات را از والدین هم جنس خود می گیرند آگاهی و رفتار سالم تری را کسب می کنند تا آنانی که از دوستان خود کسب اطلاع می کنند.
