به گزارش سرویس مجله خانواده پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، طلاق تمامی اعضای خانواده را دچار استرس میکند ، ولی برای فرزندان ناگوارتر است. تأثیر مستقیم طلاق بر فرزندان تولید عواطف آزاردهنده از جمله ترس، خشم، گیج شدن و بهت زدگی است.دعوا و اختلافات والدین یکی از عوامل تعیین کننده و بسیار مهم در نحوه رفتار بچه ها بعد از جدایی یا طلاق است. والدین میتوانند با همکاری یکدیگر و بدون دخالت دادن فرزندانشان در اختلافات شخصی، کاری کنند تا بچه ها به طرز کاملا موثری، خود را با وضعیت تازه زندگی وفق دهند. از طرفی، بعضی والدین خلاف این کار را انجام داده و ازادانه به دعوا و نزاع خود ادامه می دهند که این مسئله، زمینه های بدرفتاری در بچه ها را افزایش میدهد .
این موارد بسیار منطقی است. کودکی را در نظر بگیرید که با دعوای والدین خود روبرو است و از آن تأثیر می پذیرد و از طرفی هم باید وضعیت جدید را تحمل و خود را با آن سازگار کند. جدایی یا طلاق والدین میتواند به آسانی سبب ایجاد استرس و بیماری افسردگی در بچه شود.
مقوله ی طلاق بسته به شرایط و اتفاقاتی که در پروسه ی آن به وجود می آید ممکن است تاثیراتی بر کودک بگذارد که این تاثیرات در دختران و پسران متفاوت است . از جمله حساسیت ها و اختلالاتی که بعد از طلاق به وجود می آید :
رفتار های پرخاشگرانه در برخورد های کودک بعد از طلاق والدینش به صورت آشکار پدیدار می گردد . این نوع پرخاشگری در همه ی کودکان به یک صورت نمود پیدا نمی کند . ممکن است کودک با رفتار های متفاوت پرخاشگری خود را نشان دهد . بعضی کودکان در این حالت قهر می کنند ، برخی منزوی می شوند و برخی نیز به صورت عیان عصبانیت خود را نشان می دهند .
در این نمود احساسی ، کودک به خاطر محرومیت های مستمر از عشق ورزی در محیط خانه و نبود محبت های توام پدر و مادر ، گوشه گیر شده و روابط اجتماعی کودک مختل می شود . در این حالت ، کودک ارتباطش را با همسالان و یا حتی با اعضای جدید خانواده ناتنی کم می کند ، دچار بی اشتهایی شده و در نهایت در همه ی زمینه های زندگی اش افت می کند که از جمله ی آن می تواند ضعف تحصیلی کودک و یا احتناب از رفتن به مدرسه در کودک باشد .
به طور کلی شدت حساسیت کودکان طلاق و تحریک پذیری آن ها در مقابل هر گونه عاملی نسبت به کودکان دیگر خیلی بیشتر است ؛ به این صورت که کودکان پس از جدایی پدر و مادرش در مقابل همسالان و دوستانش ، به خاطر نبود پدر یا مادر احساس ضعف می کنند ، احساس کمبود می کنند ، توجه آن ها به هر طریقی به دوستان بیشتر می شود . مثلا وقتی می بینند که پدر و مادر دوستانشان بعد از مدرسه به دنبال آن ها می آیند یا آن ها را در آغوش میگیرند حسادت می کنند ، خشمگین می شوند . این حالت ها باعث بروز اختلالاتی همچون لجبازی در کودک می شود . این حس مطمئنا در کودک پرورش می یابد و در آینده برای کودک مشکل ساز می گردد .
عوامل زیر بر واکنش بچهها به طلاق شما نقش دارد:
سن و مرحله رشدی: برای کودکان کوچکتر درک شرایط موجود شما سختتر است. آنها ممکن است احساس گناه کنند و خود را مقصر بدانند. از سوی دیگر، نوجوانان ممکن است با عصبانیت یا کنارهگیری از فعالیتهای خانوادگی واکنش نشان دهند.
تفاوتهای جنسیتی: پسران و دختران ممکن است واکنش متفاوتی به طلاق نشان دهند، تأثیر طلاق بر فرزند پسر اغلب به صورت بروز رفتارهای بیرونی بیشتر در آنها مانند پرخاشگری است، در مقابل تأثیر طلاق بر فرزند دختر بیشتر به صورت درونریزی است؛ دختران احساسات خود را درون خود پنهان میکنند که میتواند منجر به افسردگی یا اضطراب شود.
کیفیت روابط والدین پس از جدایی: سطح تعارض و ارتباط بین شما به طور قابل توجهی بر سازگاری کودک تأثیر میگذارد. روابط دوستانه و مشارکت والدینی میان شما میتواند تأثیرات منفی طلاق را کاهش دهد.
سیستمهای پشتیبانی: یک شبکه پشتیبانی قوی شامل خانواده گسترده، دوستان، آشنایان و کمک گرفتن از مشاور و روانشناس میتواند نقش مهمی در کمک به کودکان شما برای مقابله با تغییرات ایفا کنند.
اگر طلاق را تجربه میکنید، مهم است از فرزندان خود حمایت کنید تا با هم از این دوران چالش انگیز عبور کنید:
اجازه دهید غمگین باشند
استفانی سامار، روانشناس کودک، توصیه میکند از برخی واکنشهای بچه ها که ممکن است در حین یا اوایل طلاق مشاهده کنید خیلی نگران نشوید: به این فکر کنید که خود شما به عنوان یک بزرگسال چه احساس آشفتگی تجربه میکنید، چه برسد به فرزندان. این دوره گذار و سازگاری با شرایط جدید باید اتفاق بیفتد، پس شروع به گفتن حرف هایی مثل «من فقط میخواهم تو خوشحال باشی» نکنید.
برای بچه ها، طلاق میتواند مانند یک فقدان شدید، از دست دادن والدین، از دست دادن خانواده، یا به سادگی از دست دادن زندگی قبلی باشد. به فرزندانتان کمک کنید احساسات خود را ابراز کنند، شاید نتوانید مشکلات آنها را برطرف کنید یا غمشان را به شادی تبدیل کنید، اما مهم است که به جای نادیده گرفتن احساساتشان، به آنها اجازه دهید غمگین باشند تا زمانی که بتوانند با شرایط جدید سازگار شوند.
پای درد و دل بچه ها بنشینید
کودکان ممکن است به دلیل ترس از آسیب رساندن به شما تمایلی به در میان گذاشتن احساسات واقعی خود نداشته باشند. پای درد و دل آنها بشینید و بگذارید بدانند هر چه میگویند اشکالی ندارد. آنها ممکن است شما را به خاطر طلاق سرزنش کنند یا از دست شما عصبانی یا نا امید باشند اما اگر نتوانند احساسات صادقانه خود را با شما به اشتراک بگذارند، زمان سخت تری را پیشرو خواهند داشت.
