به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، در روزهایی که تحولات منطقهای و رایزنیهای امنیتی در سطح بالایی پیگیری میشود، تهران بار دیگر میزبان چهرههای ارشد نظامی و سیاسی بود. عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، در حالی به پایتخت کشورمان آمد و رفت که سفر او تحتالشعاع یک سکانس خیرهکننده و بینظیر قرار گرفت؛ نمایشی خیرهکننده از قدرتِ غیرکلامی و غرور ملی که به زیبایی تمام توسط سرلشکر محسن رضایی به اجرا درآمد. این حاشیه قدرتمند، چنان بازتابی در رسانهها داشت که اصل سفر را به حاشیه راند و نشان داد دیپلماسی اقتدار ایران در عمل چگونه معنا میشود.
بررسی دقیق و موشکافانه این دیدار، گویای تسلط مطلق مقام ارشد ایرانی بر فضای حاکم بر سالن است. سرلشکر محسن رضایی با گارد کاملاً باز، ایستاری استوار، حرکات دست قاطع و نگاهی نافذ، چنان حضوری قدرتمند از خود به نمایش گذاشت که گویی نه تنها میزبان، بلکه تعیینکننده اصلی ریتم تعاملات است. این زبان بدنِ غرورآفرین، تجسم مینیاتوری از صلابت، خودباوری و قدرت راهبردی ایران اسلامی است که بدون نیاز به تکلف کلامی، پیامی کوبنده و مقتدرانه را به مهمان پاکستانی دیکته کرد.
اگرچه عاصم منیر آمد و رفت و پرونده این دیدار تشریفاتی بسته شد، اما ترکشهای این عزت و اقتدار غیرکلامی همچنان در فضای رسانهای و محافل تحلیلی دستبهدست میشود. این تصویر ماندگار بار دیگر به اثبات رساند که مردان استراتژیک ایران در میدانهای دیپلماسی و نظامی، با تکیه بر اصالت قدرت و عزتمندی، نه تنها نبض میدان را در دست میگیرند، بلکه استانداردهای جدیدی از صلابت را در برابر دیدگان ناظران جهانی به نمایش میگذارند؛ غروری که تا مدتها الهامبخش و مایه مباهات خواهد بود.
رفتار غیرکلامی و نوع احوالپرسی این دو مقام را چطور ارزیابی میکنید؟ حتماً نظرات و تحلیلهای شخصیتان را زیر این پست بنویسید.
