به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، فیلم گیجگاه به کارگردانی عادل تبریزی یکی از آثار متفاوت سینمای اجتماعی–نوستالژیک ایران در سالهای اخیر است که با نگاهی طنزآمیز و در عین حال احساسی، به حالوهوای دهه 1360 میپردازد. داستان فیلم درباره نوجوانی است که درگیر مسائل خانوادگی و عاشقانه میشود و در این مسیر، رابطهاش با معلم پرورشی مدرسه نقش مهمی در شکلگیری شخصیت او دارد. فضای فیلم با طراحی صحنه، موسیقی و ارجاعات فرهنگی، حالوهوایی نوستالژیک ایجاد میکند و تلاش دارد تصویری صمیمی و انسانی از روابط آن دوران ارائه دهد.
در این میان، بازی امیرحسین رستمی یکی از نقاط قوت فیلم به شمار میرود. او در نقش معلمی دلسوز، سادهدل و تا حدی آرمانگرا ظاهر میشود که میان وظیفه حرفهای و احساسات شخصیاش گرفتار شده است. رستمی با بهرهگیری از لحن بیان کنترلشده، میمیکهای دقیق و بازی درونی، شخصیتی باورپذیر خلق میکند که هم جنبههای طنز دارد و هم بار عاطفی داستان را تقویت میکند. این نقش نسبت به بسیاری از کارهای کمدی پیشین او، وجهی جدیتر و پختهتر از تواناییهایش را نشان میدهد.
در مجموع، «گیجگاه» اثری است که بیش از آنکه بر پیچیدگیهای داستانی تکیه کند، بر حسوحال و شخصیتپردازی تمرکز دارد و بازی امیرحسین رستمی در آن، به انسجام فضای فیلم کمک قابل توجهی کرده است. حضور او باعث شده مخاطب با لایههای احساسی داستان ارتباط برقرار کند و فیلم از سطح یک روایت صرفاً نوستالژیک فراتر برود. همین ترکیب طنز ملایم و احساس، از مهمترین ویژگیهای فیلم و هنرنمایی رستمی در آن محسوب میشود.
