به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز،انتشار ویدیویی احساسی با صدای جاودانه زنده یاد محمدرضا شجریان بر روی غزل شماره 470 دیوان حافظ، در ساعات اخیر با استقبال گسترده کاربران در شبکههای اجتماعی همراه شده است. در این نماهنگ کوتاه و مینیمال، تصویر پرترهای سیاهوسفید از استاد شجریان در کنار خوشنویسی ابیات سوزناک «سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی / دل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی» قرار گرفته که فضایی سرشار از حزن، تأمل و اصالت را برای مخاطب خلق میکند.
اوج تأثیرگذاری این قطعه زمانی رقم میخورد که تحریرهای پرصلابت و در عین حال اندوهگین خسرو آواز ایران، فریاد «دل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی» را در گوش جان مخاطب طنینانداز میکند. شجریان در ادامه با خوانش ابیات «چشم آسایش که دارد از سپهر تیزرو / ساقیا جامی به من ده تا بیاسایم دمی»، اوج شکایت از بیمهری روزگار و پناه بردن به آرامش را با چنان عمق و سوزی اجرا میکند که گویی تمام رنجهای بشری در تاروپود صدایش نهفته است.
بسیاری از کاربران در بخش نظرات با ابراز دلتنگی برای صدای بیتکرار محمدرضا شجریان، این غزل حافظ را زبان حال این روزهای خود توصیف کردهاند. پیوند جادویی شعر بلندپایه لسانالغیب با حنجره طلایی استاد شجریان، بار دیگر ثابت کرد که هنر اصیل ایرانی فارغ از گذر زمان، همچنان پناهگاه امن دلهای خسته و تنهاست.
سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی
دل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی
چشم آسایش که دارد از سپهر تیزرو؟
ساقیا جامی به من ده تا بیاسایم دمی
زیرکی را گفتم: «این احوال بین»، خندید و گفت:
«صعبروزی، بوالعجبکاری، پریشانعالمی»
سوختم در چاه صبر از بهر آن شمع چگل
شاه ترکان فارغ است از حال ما، کو رستمی؟
در طریق عشقبازی امن و آسایش بلاست
ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی
اهل کام و ناز را در کوی رندی راه نیست
رهروی باید جهانسوزی نه خامی بیغمی
آدمی در عالم خاکی نمیآید به دست
عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی
خیز تا خاطر بدان تُرک سمرقندی دهیم
کز نسیمش بوی جوی مولیان آید همی
گریهٔ حافظ چه سنجد پیش استغنای عشق
کاندر این دریا نماید هفت دریا شبنمی
به نظر شما زیباترین آلبوم یا اجرای زنده استاد محمدرضا شجریان کدام اثر است؟ نامش را بنویسید.