به گزارش سرویس کودک ساعدنیوز، بسیاری از والدین نیت بدی ندارند و فقط میخواهند راه درست زندگی را به فرزندشان بیاموزند؛ اما مدل حرف زدن و پافشاری بر رفتارهای کنترلگر، نتیجهای کاملاً عکس به همراه دارد. تکرار این اشتباهات باعث میشود کودک حس کند همیشه در حال خطاست، بلد نیست کارهایش را درست انجام دهد و امنیت او در خانه مشروط به فرمانبرداری محض است.
برای جلوگیری از این بحران روانی، باید این 3 رفتار سمی روزمره را فوراً شناسایی و متوقف کنید:
نصیحتهای دائمی و همیشگی: جملاتی مثل «زیادی نخور دلدرد میگیری» یا «نگفتم دست نزن دستت میسوزه»، شاید برای شما یک راهنمایی ساده باشد، اما تکرار مدام آنها این حس را به کودک القا میکند که «من همیشه اشتباه میکنم و خودم به تنهایی از پس هیچ کاری برنمیآم». این سرزنشهای پنهان، اولین ضربه را به اعتمادبهنفس او میزند.
تهدیدهای مخرب و مشروط کردن امنیت: گفتن جملاتی بیرحمانه مانند «اگه آماده نشی من میرم و تنهات میذارم» یا «اگه این کارو نکنی دیگه مامانت نیستم»، بزرگترین آسیب را به روان کودک وارد میکند. این حرفها فقط یک پیام را به فرزند شما مخابره میکنند: «امنیت تو در این خانه شرطی است!». کودک با این تهدیدها مدام در ترس از دست دادن شما و تنهایی زندگی خواهد کرد.
بکن و نکنهای بیوقفه و کنترل شدید: دستورات رگباری مثل «این کارو بکن، اون کارو نکن، دستت رو بشور، لباست رو عوض کن» و حجم بالای کنترلگری، کودک را در یک حالت «آمادهباش دائمی» قرار میدهد. او همیشه مضطرب است چون فکر میکند هر لحظه ممکن است دستور جدیدی صادر شود و او نتواند آن را درست انجام دهد.
این مدل حرف زدن نهتنها کمکی به تربیت فرزند شما نمیکند، بلکه او را به شدت میترساند، عزتنفسش را نابود میسازد و دچار اضطرابی میکند که تا سالهای سال در بزرگسالی همراهش خواهد ماند. از همین امروز، فضای امن، مستقل و بدون تهدید را به فرزندتان هدیه دهید.