صبح امروز، قبل از اینکه به کمبودهایمان فکر کنیم، کمی به داشتههایمان نگاه کنیم. به آدمهایی که شاید عادت کردهایم همیشه باشند، اما هیچکس نمیداند این «همیشه» چقدر میتواند کوتاه باشد. به مادری که صدایش هنوز آراممان میکند، پدری که حضورش پشتوانه قلبمان است، فرزندی که خندهاش خستگی را از تنمان بیرون میکند، همسری که در روزهای سخت کنارمان مانده و دوستی که هنوز میتوانیم شمارهاش را بگیریم.
شکرگزاری امروز، فقط گفتن چند کلمه نیست؛ امروز میخواهیم نعمتها را حس کنیم.
🌿 «خدایا، شکرت که امروز دوباره چشم باز کردم. شکرت برای همین نفس سادهای که شاید هیچوقت به آن فکر نمیکنم؛ اما اگر یک روز نباشد، میفهمم تمام دنیا چقدر به همین نفسهای کوچک وابسته بوده است.»
🌿 «خدایا، برای مادرم شکرت؛ برای صدایی که شاید بارها شنیدهام و عادی شده، اما میدانم روزی دلم برای همین یک جمله سادهاش، برای همین یک بار صدا زدنم، برای همین حضورش هزار بار تنگ خواهد شد. کمکم کن تا وقتی هست، قدر بودنش را بدانم.»
🌿 «پروردگارا، برای پدرم شکرت؛ برای مردی که شاید خیلی وقتها خستگیهایش را ندیدم، نگرانیهایش را نفهمیدم و محبتش را پشت سکوتش پیدا نکردم. شکرت که هنوز فرصت دارم نگاهش کنم، دستش را ببوسم و بگویم بودنش برای من چقدر ارزش دارد.»
🌿 «پروردگارا، برای پدرم شکرت؛ برای مردی که شاید خیلی وقتها خستگیهایش را ندیدم، نگرانیهایش را نفهمیدم و محبتش را پشت سکوتش پیدا نکردم. شکرت که هنوز فرصت دارم نگاهش کنم، دستش را ببوسم و بگویم بودنش برای من چقدر ارزش دارد.»
🌿 «خدای مهربان، برای عزیزانی که هنوز کنارم هستند شکرت. نگذار آنقدر به حضورشان عادت کنم که روزی نبودنشان را بفهمم و با خودم بگویم: کاش آن روز بیشتر در آغوشش میگرفتم، کاش بیشتر کنارش مینشستم، کاش یک بار بیشتر میگفتم دوستت دارم.»
🌿 «خدایا، برای خانهام شکرت؛ نه به خاطر بزرگی یا زیباییاش، بلکه برای آن لحظهای که خسته از دنیا به آن برمیگردم و میدانم جایی دارم که میتوانم کفشهایم را دربیاورم، نفس عمیقی بکشم و برای چند ساعت از هیاهوی دنیا فاصله بگیرم.»
🌿 «پروردگارا، شکرت برای روزهایی که گذشتند؛ حتی آن روزهایی که اشکم را درآوردند. امروز میفهمم بعضی دردها مرا قویتر کردند، بعضی رفتنها چیزی به من آموختند و بعضی شکستها مرا به آدمی تبدیل کردند که امروز هستم.»
🌿 «خدایا، برای فرصت دوباره شکرت؛ برای اینکه هنوز میتوانم اشتباهاتم را جبران کنم، هنوز میتوانم از کسی عذرخواهی کنم، هنوز میتوانم دستی را بگیرم، دلی را خوش کنم و محبتهایی را که دیر گفتهام، امروز به زبان بیاورم.»
🌿 «خدای من، برای رزقی که شاید کم باشد اما به خانهام میرسد شکرت. برای لقمهای که با زحمت به دست میآورم، برای آبی که مینوشم و برای سفرهای که دور آن میتوانم عزیزانم را ببینم. کمکم کن هیچوقت نعمت نان و آرامش را کوچک نشمارم.»
🌿 «بارالها، شکرت برای خندههایی که هنوز از ته دل میکنم؛ برای آن لحظهای که ناگهان یک خبر خوب میرسد، کسی پیامم میکند، کودکی میخندد یا یک اتفاق کوچک، قلبم را گرم میکند. شکرت که هنوز چیزهایی در این دنیا هست که میتوانند مرا خوشحال کنند.»
🌿 «خدایا، برای امیدی که هنوز درونم زنده است شکرت. شاید همه چیز آنطور که میخواهم پیش نرفته باشد، شاید بعضی درها بسته مانده باشند، اما هنوز صبح میشود و من هنوز میتوانم بلند شوم، تلاش کنم و داستان زندگیام را از جایی که هستم دوباره ادامه بدهم.»
یادمان باشد خداوند در قرآن کریم میفرماید:
«لَئِن شَکَرْتُمْ لَأَزِیدَنَّکُمْ»
«اگر شکرگزاری کنید، قطعاً شما را افزون خواهم کرد.»
*(سوره ابراهیم، آیه 7)*
شاید امروز بد نباشد یک کار متفاوت انجام دهیم؛ به جای اینکه فقط در ذهنمان بگوییم «خدایا شکرت»، به یکی از آدمهایی که بودنش برایمان ارزشمند است زنگ بزنیم. صدایش را بشنویم. حالش را بپرسیم. اگر کنارمان است، بغلش کنیم. اگر مدتهاست حرف محبتآمیزی به او نزدهایم، امروز غرور را کنار بگذاریم.
چون بعضی نعمتها را باید «تا وقتی کنارمان هستند» قدرشان را دانست.
اگر امروز قلبت برای کسی گرم شد، در دیدگاهها بنویس: «خدایا، برای آدمهای عزیز زندگیام شکرت» و این پیام را برای کسی بفرست که اگر نباشد، بخشی از دنیایت برای همیشه ساکت میشود. 🌿
