تا حالا به این فکر کردهایم که هر روز کلی چیز دریافت میکنیم، بدون اینکه هیچوقت صورتحسابش به دستمان برسد؟ صبحی که دوباره شروع میشود، چند ساعت زمانی که در اختیارمان قرار میگیرد، توجه آدمی که پای حرفمان مینشیند، فرصتی که برای جبران داریم و آرامشی که گاهی وسط یک روز شلوغ نصیبمان میشود. امروز پنجشنبه 29 مرداد، بیایید برای چیزهایی شکر کنیم که رایگان به نظر میرسند، اما اگر نباشند، هیچ پولی نمیتواند دقیقاً جای آنها را پر کند.
فرض کنیم قرار است امشب قبضی به دستمان برسد؛ نه قبض آب و برق و اینترنت، بلکه صورتحساب چیزهایی که امروز بیحساب مصرف کردهایم.
یک روز دیگر از زندگی: امروز چند ساعت از عمرمان را خرج کردیم؛ برای کار، حرف زدن، خندیدن، فکر کردن، حتی برای اشتباه کردن. این زمان برنمیگردد، اما امروز به ما داده شد.
توجه یک نفر: کسی که امروز حرفمان را شنید، پیاممان را جواب داد، حالمان را پرسید یا حتی چند دقیقه بدون نگاه کردن به ساعت کنارمان نشست. توجه آدمها چیزی نیست که بتوان آن را از فروشگاه خرید.
یک فرصت استفادهنشده: شاید امروز کاری را انجام ندادیم. اشکالی ندارد. اینکه هنوز فرصت انجام دادنش را داریم، خودش یک نعمت است.
اعتماد: آدمهایی هستند که هنوز حرفمان را باور میکنند، هنوز کلید خانهشان را به ما میدهند، هنوز رازهایشان را برایمان تعریف میکنند. اعتماد چیزی است که آرامآرام ساخته میشود و با یک اشتباه میتواند از بین برود.
امکان انتخاب: حتی اگر گزینههای زیادی جلوی رویمان نباشد، هنوز در بسیاری از لحظهها میتوانیم انتخاب کنیم که چه واکنشی نشان بدهیم، چه حرفی بزنیم و کدام مسیر را ادامه دهیم.
حالا تصور کن همه اینها را باید قیمتگذاری کنیم:
🌿 زمانی که امروز داشتم: بیقیمت
🌿 صدایی که دوستش دارم و هنوز میتوانم بشنوم: بیقیمت
🌿 کسی که هنوز میتوانم با او حرف بزنم: بیقیمت
🌿 فرصتی که برای جبران دارم: بیقیمت
🌿 بدنی که هنوز مرا با خودش به این روز آورده: بیقیمت
🌿 امکان شروع دوباره: بیقیمت
🌿 لحظهای که امروز خندیدم: بیقیمت
🌿 آرامشی که شاید فقط چند دقیقه مهمانم بود: بیقیمت
و آخر قبض، یک عدد بزرگ مینویسیم:
مبلغ قابل پرداخت: هیچ.
ارزش واقعی: غیرقابل محاسبه.
🌿 خدایا، شکرت برای چیزهایی که آنقدر نزدیکاند که دیگر نمیبینمشان.
برای زمانی که بیصدا در اختیارم گذاشتی.
برای آدمهایی که هنوز میتوانم صدایشان کنم.
برای فرصتهایی که هنوز تمام نشدهاند.
برای انتخابهایی که هنوز میتوانم انجام بدهم.
برای صبحهایی که هنوز از راه میرسند، حتی وقتی فکر میکنم زندگی دیگر حرف تازهای برایم ندارد.
خدایا، کمکم کن قبل از اینکه چیزی را از دست بدهم، ارزشش را بفهمم.
خداوند در قرآن کریم میفرماید:
«وَإِن تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا»
«و اگر نعمت خدا را بشمارید، نمیتوانید آن را به شمار آورید.»
(سوره نحل، آیه 18)
شاید امروز لازم نباشد دنبال یک اتفاق عجیب و بزرگ برای شکرگزاری بگردیم.
فقط یک دقیقه وقت بگذاریم و چیزهایی را بنویسیم که امروز داشتیم و هیچوقت برای داشتنشان پولی پرداخت نکردیم.
چون بعضی چیزها تا وقتی هستند، «عادی» به نظر میرسند؛ اما روزی که دیگر نباشند، تازه میفهمیم چه ثروتی را بیخبر مصرف میکردیم. پس بیایید برای اینکه همه با هم هم فرکانس شویم در قسمت دیدگاه ها بنویسیم:
خدایا، بابت چیزهای بیقیمت ولی با ارزش زندگیام شکرت
