به گزارش سرویس جامعه ساعدنیوز، در 5 کیلومتری شرق شهرستان رامهرمز روستای دهیور “امامزاده سید حسین زاهدون” قرار داره که معماری این گنبد به دوره سلجوقی و تیموری بر میگرده. بقعه متبرکه امام زاده سید حسین زاهدون با گنبدی مخروطی ومهندسی شکل با گچ بری خاص و منحصر بفرد در جوار رودخانه الله قرار داره که رودخانه تمام مزارع مسیر خود رو زیر آب برده ولی در نزدیکی امامزاده که رسیده به طرز طبیعی و معجزه آسایی انحراف پیدا کرده و در برابر این امامزاده تعظیم کرده.این امامزاده در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.
چشمه های قیر ماماتین از جاذبه های گردشگری شهرستان رامهرمز می باشند که در فهرست آثار ملی نیز به ثبت رسیده اند. این چشمه ها که به شکل تنورهای نانوایی میباشند و در دو طرف یک مسیل کم آب با مصالحی مانند قلوه سنگ و ملات ساروج قرار گرفته اند، در 25 کیلومتری شمال شرق شهرستان رامهرمز واقع شده اند.این چشمه که به باور اساطیری مردم رامهرمز خون اژدهایی است که در جنگ با اسفندیار رویین تن به هلاکت رسید، هنوز از چشمه های قیر ماماتین می جوشد. بررسی لوح هایی که درتخت جمشید به دست آمده نشان می دهد هخامنشیان از این چشمه های قیر ظروف خود را می ساختند.
«دا و دختر» (مادر و دختر)، از آثار گرانبهای فرهنگی- تاریخی استان خوزستان است که به دوران ساسانیان تعلق دارد. این قلعه که در 3 کیلومتری شمال شهر فعلی رامهرمز بر روی کوه های مرتفع گلچین مشرف بر شهر و دشت رامهرمز رخ نمایی می کند، بقایای بنایی دژ مانند و به نسبت عظیمی است که از روزگاران پیشین مردم آن را به نام قلعه «دا و دور» می خواندند. لفظ «داوودختر» به زبان محلی( دا و دور )است.
برخی از محققان و مردم نگاران می گویند: نام داوودختر بیانگر قدرت ،اقتدار و نفوذ زنان در برهه ای از تاریخ بوده است.گروهی دیگر نیز می گویند، شاید این لفظ تغییر کرده لفظ «دادور» به معنای دادگستر باشد. البته این نظریات چندان محکم نیست.
وقتی که از شهرستان رامهرمز به سمت دهستان رودزرد ماشین حرکت میکنیم نرسیده به روستای دشت دنا که همگی از طایفه ترک هستند به منطقه سرگچ در سمت چپ جاده خواهیم رسید. و پشت منازل سنگی عشایری که در این منطقه ساکن هستند به آبشاری خواهیم رسید.
این آبشار به بلندای 8 متر در شمال غربی رامهرمز و فاصله 6 کیلومتری از این شهر واقع است و آب آن محیطی سرسبز در کوههای گچی اطراف آن به وجود آورده است. در مسیر این آبشار 3 غار وجود دارد.
آبشار ابوالفارس در موقعیت جغرافیایی N312150 E495144 در استان خوزستان واقع است. این آبشار در رشته کوه های زاگرس در شمال رامهرمز در منطقه زیبا و کوهستانی ابوالفارس در روستای دوگچه واقع است. فاصله این آبشار تا رامهرمز 30 کیلومتر است و محیط سنگی آن پوشیده از فسیل های جانوری و گیاهی است. این آبشار یکی از بزرگ ترین آبشارهای کشور است. ارتفاع آن تقریباً 12 متر و پهنای حجم ریزش آب آن تقریباً 2 متر است و در قسمت پایین آبشار و محل ریزش آب به سطح زمین یک حوضچه سنگی بسیار جالبی پدید آمده است که محل زندگی آبزیان می باشد. با توجه به خشکی کوه های زاگرس در منطقه خوزستان، وجود چنین آبشاری توجه هر بیننده ای را به خود جلب می کند. آب این آبشار از چشمه های کوه های ابوالفارس سرچشمه می گیرد و در نهایت به رودخانه مارون این شهرستان سرازیر می شود. در حال حاضر حدود پنج روستا از آب شیرین و قابل شرب آبشار ابوالفارس استفاده می کنند. در کنار آبشار ابوالفارس تنوع زیستی گیاهی متعددی هم چون درختان کنار و خر زهره به چشم می خورد. هم چنین این آبشار نقطه بکری به شمار می رود که با وجود کوهستان زیبای اطراف با اشکال مختلف طبیعی و جاذبه های فوق العاده می توان با ایجاد امکانات آن جا را به نقطه بکر گردشگری در خوزستان تبدیل کرد. جاده دسترسی به آن تا حدودی ناهموار بوده و فاقد هر گونه امکانات گردشگری است.
آبشار توف نمکی، رامهرمز در استان خوزستان واقع است. در امتداد یک جاده مال رو که از منطقه کمپ رامهرمز شروع می شود به سمت کوه های ابوالفارس « باب الفارس » در فاصله تقریباً 15 کیلومتری رامهرمز آبشاری زیبا که محیط بالا دست آن را درختان انجیر و پیچک پوشانده اند به نام توف انجیر خودنمائی می کند . آب دریاچه بزرگ این آبشار که به طول 60 متر و عرض 20 متر است بسیار شور است و ماهی های شورآبی به وفور در آن یافت می شود ، در کنار این آبشار یک چشمه ی کوچک گوگردی وجود دارد . راه دوم دستیابی به این آبشار و دریاچه اش از مسیر روستای نمره 9 ابوالفارس است .
قلعه ملا بندر کلانتر مربوط به دوره قاجاریه در سه کیلومتری رامهرمز و نزدیک به امامزاده بی بی تاج و در روستای گلان دون واقع شده است ولی همچنان این قلعه ثبت ملی نشده و در حال تخریب است.قلعه ملابندر کلانتر مربوط به دوره قاجاریه بوده و ساختار زیبایی دارد و در نزدیکی آن چشمه های آب فراوان و زمین های حاصل خیز زیادی وجود دارد ولی متاسفانه این بنای قدیمی تاکنون ناشناس مانده و از سوی مسؤولان اداره کل میراث فرهنگی هیچ توجهی به آن نشده است.در اطراف این قلعه باغ های زیبایی وجود دارد که می تواند برای اسکان گردشگران محیطی مناسب باشد ولی بنای این قلعه به دلیل عدم رسیدگی در حال تخریب است و اکنون نیاز به مرمت دارد.
قلعه امیر مجاهد که با نام های باغ امیر مجاهد و قلعه بهبهانی نیز شهرت دارد، یکی از بناهای تاریخی رامهرمز است. این بنا توسط یکی از خوانین پرنفوذ ایل بختیاری به نام امیر مجاهد بختیاری در اواخر دوره قاجار احداث شد و به همین دلیل قلعه امیر مجاهد نامیده می شود. این بنا در شهریور 1320، توسط طاهر بهبهانی برای سکونت خریداری شد. با معماری منحصربه فرد، قلعه امیر مجاهد با باغی از انواع درختان مانند نخل و پرتقال و بوته های گل و گیاه احاطه می شود. قلعه امیر مجاهد در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عمارت صمیمی (باغ صمیمی) یا باغ امیر سپهدار از باغ های سکونتی _حکومتی دوره قاجار است که به عنوان حاکم نشین شهرستان رامهرمز استفاده می شد، و متاًثر از باغ های فرنگی ساخته شده است. این باغ شامل عمارت اندرونی است. عمارت به عنوان فضای ورودی بوده و در بیشتر موارد محل استقرار و سکونت نگهبانان و سایر کارکنان خدماتی صاحب باغ و مهمانانش بوده است. عمارت اندرونی که همان کوشک میانی می باشد در دو اشکوب همکف و زیر زمین بنا شده است و محل کارهای حکومتی و دفتر ی بود، در دوران پهلوی این کوشک محل زندگی صاحب وقت باغ اختصاص داشت.
آتشکوه یا کوه آتشین رامهرمز از جاذبه های گردشگری رامهرمز می باشد که در فهرست میراث ملی نیز ثبت شده است. این کوه در جاده رامهرمز به سمت رود زرد و در مسیر خدیجه و ماماتین بعد از روستای گنبد لران، قرار دارد و از گذشته های دور تا کنون شبانه روز می سوزد، از قدیم مردم محلی به این کوه “تشکوه” می گویند. به گفته ی کارشناسان زمین شناسی دلیل شعله ور شدن آتش کوه، گوگرد موجود در زمین و متصاعد شدن گاز طبیعی از عمق زمین به سطح است. گازهای هیدرکربوری از لایه های مختلف زمین عبور می کنند و از هر درز و شکافی در سطح زمین به بیرون شعله ور می شوند به طوری که در شب، نور سوختن این گاز بیشتر دیده می شود. در مجاورت تش کوه به دلیل وجود گاز متصاعد شده در هوا نمی توان آتش دیگری روشن کرد.
برای مشاهده دیگر مطالب مرتبط با گردشگری روی لینک کلیک کنید
ساعدنیوز در فضای مجازی
