به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ساعدنیوز، شبکه حملونقل رژیم صهیونیستی که ستون فقرات تواناییهای دفاعی و اقتصادی این کشور محسوب میشود، دارای نقاط کور و آسیبپذیر فراوانی است که میتواند پاسخ مناسب ایران با درد بیشتر نسبت به زدن پل B1 کرج باشد. تحلیلها نشان میدهد که تمرکز بر «سه شریان اصلی» میتواند کلید واکنش موثر در برابر تهدیدات باشد.
اولین و شاید خطرناکترین نقطه ضعف، «راهآهن ساحلی و گلوگاههای شمال-جنوب» است. این شبکه ریلی که به عنوان شریان حیاتی کشور شناخته میشود، به شدت به دو سازه مهندسی وابسته است: پل راهآهن یارکون و تونل یزرعیل.
پل یارکون در نزدیکی تلآویو، تنها گذرگاه عبور از رودخانهای است که شمال و جنوب کشور را جدا میکند. آمارها نشان میدهد که بیش از 90 درصد تجهیزات نظامی سنگین و 85 درصد بارهای ریلی از این مسیر واحد عبور میکنند.
تخریب این پل نه تنها ترافیک را مختل میکند، بلکه ارتباط ریلی بین شمال و جنوب را کاملاً قطع کرده و کشور را دچار فلج کامل لجستیکی میکند.
همچنین تونل یزرعیل که اتصال بندر حیفا به مرکز کشور را تأمین میکند، بدون هیچ جایگزینی عمل میکند و مختل شدن آن جریان سوخت و مهمات را به طور کامل متوقف خواهد کرد.
دومین نقطه آسیبپذیر، «کریدور زمینی جایگزین جبلعلی-اشکلون» است. با بسته شدن مسیرهای دریایی سنتی در پی منع تردد از تنگه هرمز، اسرائیل به این کریدور ترکیبی (جاده و ریل) که از امارات، عربستان و اردن میگذرد، روی آورده است.
این مسیر که بخش قابل توجهی از سوخت نیروی هوایی را تأمین میکند، از مناطق بیابانی وسیع عبور میکند. این جغرافیا، نظارت و امنیترسانی مستمر را دشوار کرده و آن را به هدفی ایدهآل برای حملات تبدیل میکند. هرگونه اختلال در این مسیر طولانی، میتواند شوک بزرگی به زنجیره تأمین انرژی وارد کند.
سومین محور، «ایستگاههای کلیدی ریلی حیفا، رهووت و بئرسبع» هستند. بندر حیفا، که نیمی از تجارت خارجی را مدیریت میکند و پایگاه نیروی دریایی نیز در مجاورت آن است، اولین خط مقدم دفاعی و تجاری محسوب میشود.
ایستگاه رهووت در جنوب تلآویو، هسته توزیع بار به سمت مناطق جنگی مانند غزه است و توقف آن یعنی قطع دسترسی به خطوط مقدم.
علاوه بر راهآهن، شبکه جادهای اسرائیل نیز از شریانهای حیاتی محسوب میشود و برخی مسیرها به دلیل تراکم ترافیک و اهمیت اقتصادی از حساسیت ویژهای برخوردارند.
بزرگراه 6: این جاده به عنوان مهمترین شریان حملونقل جادهای اسرائیل، نقش یک گذرگاه شمال-جنوب را ایفا میکند. اختلال در این مسیر (هدف قرار دادن پلها و تونلهای آن) میتواند کل شبکه حملونقل جادهای کشور را مختل کند.
جادههای 1، 2، 4 و 40: این جادهها به عنوان مسیرهای اصلی ارتباطی بین شهرهای بزرگ (تلآویو، اورشلیم، حیفا) و مناطق مختلف، از گلوگاههای حیاتی محسوب میشوند که بسته شدن هر یک میتواند باعث اختلال در رفتوآمد روزانه و جابجایی کالاها شود
ساختار تکبعدی و وابسته به گلوگاههای محدود حملونقلی رژیم صهیونیستی، در برابر حملات دقیق و هدفمند آسیبپذیر است. تخریب حتی یکی از این نقاط کلیدی میتواند زنجیره تأمین را بشکند و توانایی پاسخگویی نظامی این رژیم را به شدت کاهش دهد. این واقعیت راهبردی، اهمیت حفاظت از زیرساختهای خودمان و شناخت نقاط ضعف دشمن را دوچندان میکند.
