به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، رسیدن قطار مذاکرات ایران و آمریکا به ایستگاه زوریخ، یکی از پرتنشترین مقاطع سیاست داخلی کشور را رقم زده است. پس از تلاشهای ناکام برخی جریانات تندرو برای جهتدهی به تجمعات شبانه، حضور محمود نبویان، نایبرئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس، در شبکه خبر و انتشار گزینشی نامههای محرمانه رهبر انقلاب، با واکنشهای تند و بازخوردهای منفی گستردهای مواجه شد. در همین راستا، حسن رسولی، فعال سیاسی اصلاحطلب، ابعاد این ماجرا و پیامدهای خطرناک آن را برای منافع ملی مورد ارزیابی قرار داد.
رسولی با اشاره به تاریخچه 46 ساله تخاصم میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا، یادآور شد که این دو کشور هرگز روابط عادی نداشتهاند. وی با تأکید بر دو جنگ اخیر (12 روزه و 40 روزه) تصریح کرد:
«جمهوری اسلامی ایران در این نبردها، بهویژه نبرد آخر، خسارتهای هنگفت معنوی و مادی متحمل شد. تقدیم شهدای گرانقدری از جمله رهبر شهید، مسئولان عالیرتبه، فرماندهان ارشد، دانشمندان هستهای و مردم عادی، گواه این هزینههای سنگین است. با این پیشینه، طبیعی است که پروندهای به این پیچیدگی توسط کارشناسان نقد و بررسی شود.»
وی با تفکیک میان دیپلماسی رسمی و عمومی، اصل نقد و بررسی این تفاهمنامه را حق قانونی دانشگاهیان و متخصصان دانست، اما تأکید کرد که ایراد اساسی به رفتار محمود نبویان، عدم رعایت ملاحظات قانونی، نقض اصول طبقهبندی اسناد و بیتوجهی مطلق به نکات حفاظتی در یک رسانه عمومی است.
این فعال سیاسی با اشاره به روند پیچیده مذاکرات خاطرنشان کرد که پیشنویس تفاهمنامه بین ایران و آمریکا، تاکنون 23 بار میان بخشهای مختلف حاکمیت مورد بررسی، چکشکاری و اصلاح قرار گرفته است.
نقش بازوهای مشورتی: اتخاذ این تصمیم حاکمیتی با مشورت مستمر شورای عالی امنیت ملی و مراجع نظامی و اطلاعاتی صورت گرفته است.
اختیارات قانونی: بر اساس اصل 110 قانون اساسی، تصمیمگیری نهایی منحصراً بر عهده مقام معظم رهبری است و تیم مذاکرهکننده تنها مجری سیاستهای کلان نظام است.
پیام رهبری: پیام اخیر رهبر انقلاب، نه به معنای مخالفت، بلکه تذکری راهبردی به رئیسجمهور و تیم دیپلماسی برای جلوگیری از خوشباوری در برابر کشوری با سابقه طولانی خصومت بوده است.
رسولی با انتقاد شدید از اظهارات بیمحابای نایبرئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس، این پرسش را مطرح کرد که در شرایطی که تنها یک نفر به این متن رأی مخالف داده و رهبری نیز اجازه پیشبرد پرونده را صادر کردهاند، چرا باید چنین فضای متشنجی در کشور ایجاد شود؟
وی تصریح کرد: «در شرایطی که باید صدایی واحد از حاکمیت به دنیا مخابره شود، اینگونه اقدامات تنها باعث ایجاد تزلزل در عزم مسئولان برای خاتمه دیپلماتیک جنگ خواهد شد. پیروزیهای نظامی ما باید در دالانهای دیپلماتیک تثبیت شود؛ هیچ جنگی در اتاقهای جنگ پایان نیافته است.»
این فعال سیاسی در پایان ضمن تأکید بر لزوم جبران این خطای استراتژیک افزود: «آقای نبویان به عنوان نماینده مجلس باید رسماً عذرخواهی کرده و بپذیرد که خطا کرده است. همچنین رئیس صداوسیما و معاون سیاسی این سازمان باید پاسخ دهند که چرا در این شرایط حساس، چنین بیدقتی خطرناکی را مرتکب شدهاند.» وی انتشار عمومی یک مکاتبه پیشنویس از میان 23 مرحله بررسی امنیتی را اقدامی دانست که نه در شأن یک چهره سیاسی است و نه کوچکترین تطابقی با منافع ملی کشور دارد.
انتشار نامه محرمانه و حواشی مذاکرات ایران و آمریکا موج تازهای از اختلافنظرها را ایجاد کرده؛ اما سؤال اصلی اینجاست: آیا نقد یک توافق باید در فضای عمومی انجام شود یا پشت درهای بسته؟
نظر شما چیست؟
ساعدنیوز در فضای مجازی
