به گزارش پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، در سال 2024، باستانشناسان در فرانسه به یک محل دفن غیرمعمول برخوردند که شامل 13 جسد انسانی بود. همه این افراد بهنظر میرسید در حالت نشسته و رو به سمت غرب دفن شده باشند؛ وضعیتی بسیار عجیب و پرسشبرانگیز.
اکنون پژوهشگران اعلام کردهاند که دستکم پنج مورد دیگر از این نوع دفن را در بخشی که پیشتر بررسی نشده بود، شناسایی کردهاند. این کشفیات تازه، پرسشهای بیشتری درباره فرهنگی که این افراد بیش از 2000 سال پیش به آن تعلق داشتند ایجاد کرده است.
طبق بیانیهای که در 18 مارس از سوی مؤسسه ملی پژوهشهای باستانشناسی پیشگیرانه فرانسه (INRAP) منتشر شد، این اسکلتها در جریان حفاریهایی که همزمان با بازسازی یک مدرسه ابتدایی در شهر دیژون (در منطقه بورگونی در شرق فرانسه) انجام میشد، کشف شدند.
همانند بقایای کشفشده در سال 2024، افراد تازه پیدا شده نیز بهصورت نشسته، رو به غرب و با دستانی که روی زانوهایشان قرار داشت، دفن شده بودند. دستکم سه نفر از آنها در امتداد یک خط و موازی با قبرهای قبلی، در فاصله حدود 20 متری، قرار داشتند.
پژوهشگران INRAP همچنین بررسی اولیه 13 اسکلت قبلی را کامل کردهاند. این افراد همگی مردانی بین 40 تا 60 سال بودند که قد آنها حدود 165 تا 183 سانتیمتر تخمین زده شده است. دندانهای سالمی داشتند و بهنظر میرسد هنگام مرگ از وضعیت جسمی نسبتاً خوبی برخوردار بودند. استخوانهایشان، بهویژه در ناحیه پاها، نشانههایی از فعالیت بدنی شدید را نشان میدهد.
در میان این افراد، پنج یا شش نفر نشانههایی از «خشونت درماننشده» روی بدن خود دارند که نشان میدهد احتمالاً بهطور عمدی کشته شدهاند. برخی از آنها بریدگیهایی روی استخوان بازو دارند و در یک مورد، بهنظر میرسد ضربهای با جسمی تیز—احتمالاً شمشیر—به جمجمه وارد شده است.
کارشناسان گمان میکنند این نوع دفن نشسته به قوم «گُل» مربوط باشد؛ مجموعهای از قبایل سلتیک که در عصر آهن در بخشهایی از فرانسه، بلژیک، آلمان، ایتالیا و سوئیس امروزی زندگی میکردند. تاکنون تنها یک شیء همراه با این اجساد پیدا شده است: یک دستبند سنگی سیاه که به حدود 300 تا 200 پیش از میلاد بازمیگردد؛ دورهای که با حضور قوم گل در این منطقه همخوانی دارد.
رژیس لابئون، پژوهشگر INRAP، به خبرگزاری فرانسه گفته است: «با توجه به تعداد و کیفیت این کشفیات، میتوان گفت که در دیژون یک سکونتگاه مهم از قوم گل وجود داشته است».
نمونههای مشابهی از این نوع دفن نشسته در فرانسه، سوئیس و بریتانیا نیز پیدا شده، اما در مجموع بسیار نادر هستند؛ بهطوریکه در سراسر جهان تنها حدود 75 مورد از آنها شناخته شده است. بیشتر این قبرها در حاشیه سکونتگاهها قرار دارند، دور از گورستانها اما نزدیک به خانههای اشرافی یا مکانهای مذهبی. تمامی این افراد مردان بالغ هستند و بهنظر میرسد بدن آنها پس از مرگ با دقت و به شکلی خاص چیده شده است.
مجله «باستانشناسی جهان امروز» در گزارشی در سال 2025 درباره این کشفیات نوشت: «چیدمان منظم و بسیار مشابه این دفنها، دقتی که در قرار دادن اجساد بهکار رفته، نزدیکی آنها به مناطق مذهبی یا اقامتگاههای اشرافی، انتخاب خاص افراد و تعداد بسیار محدود این نوع تدفین، همگی نشان میدهد که این افراد احتمالاً دارای جایگاه اجتماعی ویژهای بودهاند».
بر اساس این بیانیه، ممکن است افرادی که به این شکل دفن شدهاند، اعضای خانوادههای قدرتمند، جنگجویان، نیاکان یا افرادی مرتبط با ساختارهای سیاسی یا مذهبی بوده باشند.
با این حال، تا زمانی که شواهد بیشتری به دست نیاید، پژوهشگران هنوز پاسخ روشنی برای هدف و معنای این نوع تدفین ندارند.
آنناماریا لاترون از INRAP به خبرگزاری فرانسه گفته است: «ما هنوز فرضیه مشخصی نداریم. باستانشناس بودن گاهی میتواند حرفهای بسیار ناامیدکننده باشد».
