رضا غندی‌پور: اسم شهر و کشورم را روی بدنم تتو کرده‌ام/ حقم بود به تیم ملی دعوت شوم

به گزارش سرویس ورزش ساعدنیوز، وطن؛ این کلمه‌ای است که برای هر کسی ارزش خاص و تعریفی متفاوت دارد. برای بعضی‌ها این کلمه فقط یک کلمه است، برای بعضی‌ها در حد جایی است که آنجا متولد و بزرگ شده‌اند ولی برای خیلی‌ها وطن یعنی خانه و برای بعضی‌ها وطن یعنی همه‌چیز. رضا غندی‌پور از دسته آخر است. ایران زندگی نمی‌کند، بازیکن تیم الوحده امارات است، همان تیمی که به تازگی با بازیکن ایرانی‌اش قهرمان جام حذفی شد، اما همه فکر و ذهنش اینجاست، کنار مردم، کنار کودکانی که در جنگ تحمیلی سوم، جانشان را از دست دادند. غندی‌پور از مردم می‌گوید و کودکانی که ناجوانمردانه کشته شدند و البته گلایه هم دارد، گلایه از کسانی که آب به آسیاب دشمنان ریختند و به جای موضع‌گیری علیه آنها، نه‌تنها روی جنایتشان سرپوش گذاشتند که همراه آنها خوشحالی هم کردند. غندی‌پور از جوانان و آینده‌داران فوتبال ایران است.

از فصلی که در فوتبال امارات پشت سر گذاشتی شروع کنیم. نخستین سال لژیونر شدن چطور بود؟
هدف اصلی من رفتن به فوتبال اروپاست به همین دلیل ابتدا به امارات آمدم تا اینجا تنه‌ام به تنه فوتبالیست‌های خارجی بخورد و پیشرفت کنم. طارمی هم از الغرافه قطر راهی فوتبال اروپا شد. در مجموع این فصل برای من فصل خوبی بود و هفته گذشته هم قهرمان جام حذفی شدیم و این اتفاق برای من خوب بود.

چرا بعد از پیوستن به شباب الاهلی، تصمیم گرفتی به الوحده بروی؟
درحالی‌که 19ساله بودم به شباب رفتم و طبیعتا بازی کردن برایم سخت بود. من به تیمی رفتم که قهرمان امارات شده بود و اینکه همان ابتدا بتوانم خودم را در این تیم پیدا کنم، کار راحتی نبود
و در نهایت به‌صورت قرضی راهی الوحده شدم و با اینکه خیلی کم بازی کردم ولی 5گل برای تیمم زدم که 3گل در جام حذفی بود و نقش مهمی در قهرمانی تیم داشتم. این را هم درنظر بگیرید که در پشت مهاجم نوک، بازیکنانی مثل عمر خربین و تادیچ در الوحده بازی می‌کردند و در ادامه فصل هم مهاجمی مثل بنتکه به الوحده آمد و این نشان می‌دهد که چقدر کار من برای بازی کردن سخت بود. با این حال خدا را شکر می‌کنم که تجربیات بسیار مهمی را در فوتبال امارات به‌دست آوردم.

تو به اردوی تیم ملی دعوت نشدی. پیش‌بینی می‌کردی در تیم ملی جایی نداشته باشی؟
واقعیتش را بخواهید نه. من فصل گذشته در ملوان 9گل زدم ولی به اردوی تیم ملی دعوت نشدم و در این فصل هم به‌عنوان یک بازیکن جوان در فوتبال امارات بازی کردم و انتظار داشتم حداقل یک‌بار مرا به اردو دعوت کنند که این کار را هم نکردند. واقعا نمی‌توانستند یک‌بار این شانس را به من بدهند؟ من مستحق دعوت شدن به تیم ملی بودم و اتفاقا یکی از هدف‌هایم از لژیونر شدن، رفتن به جام‌جهانی بود. من از رده نوجوانان در تیم ملی بودم ولی متأسفانه به اردوی تیم بزرگسالان دعوت نشدم.

فصل بعد در الوحده می‌مانی یا قرار است به شباب الاهلی برگردی؟
الوحده به باشگاه شباب نامه زده و می‌خواهد مرا به‌صورت قطعی جذب کند ولی ظاهرا شباب الاهلی مخالفت کرده است. من برای فصل بعد باید به شباب برگردم.

در مورد شرایط ایران و روزهایی که مردم در جنگ پشت سر گذاشتند چه صحبتی داری؟
از زمان شروع جنگ تا به امروز فرصتی برای من پیش نیامد تا در این مورد صحبت کنم. مسئله اول و آخر در این زمینه وطن و خاک ماست. آمریکا و اسرائیل به کشور ما حمله می‌کنند ولی بعضی‌ها می‌رقصند و خوشحالی می‌کنند. وقتی به خاک شما حمله می‌کنند باید خوشحال باشید؟ بچه‌های بی‌گناه را می‌کشند ولی یک عده خوشحالی می‌کنند، اگر این اتفاق برای بچه‌های خودشان رخ می‌داد باز هم شادی می‌کردند؟ مردم ما زیر فشار اقتصادی هستند و سختی هم می‌کشند ولی بحث وطن و خاک برای آنها مهم است.

حتما صحبت‌های ترامپ را قبل از شروع جنگ خوانده بودی که گفته بود قرار است به کمک مردم ایران بیاید؟
بله، می‌خواستند به مردم ایران کمک کنند ولی 168دانش‌آموز و کودک بی‌گناه و مظلوم را همان روز اول به شهادت رساندند. کمک کردن از نظر آنها یعنی حمله به مدارس، خانه‌ها و زدن زیرساخت‌ها. من در حال حاضر در امارات هستم ولی وقتی بحث وطن پیش می‌آید فقط به کشورم فکر می‌کنم حتی اگر از اینجا بیرونم کنند، می‌توانم جای دیگری بروم و فوتبالم را بازی کنم ولی برای من فقط ایران مهم است و حتی اسم شهر و کشورم را روی بدنم تتو کرده‌ام.