به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز،یاد بعضی خاطرهها آدم را همزمان غمگین و امیدوار میکند. تماشای این ویدیو که ترکیبی از تصاویر باوقار و لبخندهای مهربان استاد محمدرضا شجریان است، با آن صدای ملکوتی که تصنیف «ای عاشقان» هوشنگ ابتهاج (سایه) را میخواند، واقعاً حال عجیبی دارد. توی این کلیپ، تصاویر خاطرهانگیز خسروی آواز ایران با دقت کنار هم چیده شده و انگار هر عکس با تحریرهای استاد جان میگیرد. وقتی شجریان با آن صلابت میخواند «ای عاشقان ای عاشقان پیمانهها پر خون کنید»، آدم حس میکند این صدا نه از حنجره، که مستقیم از عمق تاریخ و فرهنگ ما بیرون میآید.
اگر بخواهیم از دید یک شنونده عاشق به این اجرا نگاه کنیم، باید گفت که این ویدیو فقط یک میکس ساده نیست؛ ادای دینی است به تلاقی دو غول هنر ایران. هوشنگ ابتهاج این شعر را در اوج احساس سروده و شجریان با درک عمیقی که از واژهها داشته، طوری به آنها بال و پر داده که محال است کسی گوش بدهد و منقلب نشود. انتخاب تصاویر استاد در سنین مختلف در کنار این آهنگ، گذر عمر هنرمندی را نشان میدهد که تمام زندگیاش را پای عشق و مردمش گذاشت. موسیقی این کار مثل یک مرهم روی زخمهای آدم مینشیند و آدم را به این فکر میاندازد که چقدر خوششانس بودیم که در عصر این بزرگمردان نفس کشیدیم.
