به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، شعرخوانی عبدالجبار کاکایی (که اغلب با عنوان دکتر کاکایی شناخته میشود) از بیت معروف «دلم از کسی گرفته که میخوام براش بمیرم» یکی از تأثیرگذارترین لحظات اجرا در برنامههای ادبی و فرهنگی است. صدای گرم و لرزان او وقتی این مصرع را با عمق احساسی میخواند، گویی تمام تناقضهای عشق نافرجام را یکجا فریاد میزند؛ عشقی که همزمان هم نفرتآلود و هم فداکارانه است. این اجرا معمولاً در برنامههایی مانند «روایتی از ریشههایمان» یا جلسات شعرخوانی زنده ضبط شده و بارها در شبکههای اجتماعی بازنشر شده، چون شنونده را مستقیم به قلب شکسته و هنوز زندهی شاعر میبرد.
بسیاری از کسانی که این اجرا را دیدهاند میگویند صدای کاکایی در این لحظه نه تنها غم را منتقل میکند، بلکه نوعی خشم پنهان و استیصال عاشقانه را هم به تصویر میکشد؛ انگار شاعر همزمان هم عاشق است و هم از همین عشق دلچرکین.
اجرای این شعر توسط عبدالجبار کاکایی بهخصوص در سالهای اخیر به یکی از نمادهای شعر عاشقانهی معاصر ایرانی تبدیل شده است. این بیت ساده اما عمیق، بارها در کلیپهای کوتاه، ریلزها و ویدیوهای احساسی تکرار شده و هر بار شنونده را به یاد تناقض بزرگ عشق میاندازد: چگونه میتوان از کسی که حاضری برایش جان بدهی، همزمان دلخور و دلگیر باشی؟ کاکایی با صداقت و جسارت در بیان این پارادوکس، توانسته یکی از ماندگارترین لحظههای شعرخوانی مدرن فارسی را خلق کند؛ لحظهای که هنوز هم دل خیلیها را میلرزاند.
