به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، چقدر دلتنگ این صدا میشویم! در این ویدیو، شاهد یک میکس تصویری بسیار زیبا و با احساس از عکسهای استاد محمدرضا شجریان هستیم که با تصنیف جاودانه «دلا دیدی که خورشید از شب سرد» همراه شده است. شعر این اثر از هوشنگ ابتهاج (سایه) است که با صدای خسرو آواز ایران جان گرفته و شنونده را به سفری در خاطرات و لحظات ماندگار زندگی استاد میبرد. تماشای لبخندها و وقار استاد در میان این تصاویر، در کنار موسیقی غمناک اما امیدوارکنندهاش، ترکیب عجیبی ساخته که هر کسی را برای چند لحظه هم که شده از دنیای شلوغ اطراف جدا میکند.
به نظرم این ویدیو فراتر از یک ادیت ساده است؛ انگار پیوند عمیق بین شعر سایه و حنجره شجریان را در قاب تصویر به رخ میکشد. انتخاب این تصنیف خاص که از طلوع خورشید بعد از یک شب سرد میگوید، در کنار عکسهایی که سیر تحول چهره استاد را نشان میدهد، نوعی استعاره از پایداری هنر است. تحلیل من این است که سازنده میخواسته نشان دهد اگرچه جسم استاد دیگر بین ما نیست، اما همانطور که در شعر آمده، آن "خورشید" هنری هرگز خاموش نمیشود. این ویدیو دقیقاً روی نقطه حساس دلتنگی مخاطب دست میگذارد و با یک هارمونی دقیق بین مکثهای موسیقی و تغییر تصاویر، حسی از شکوه و مظلومیت توأمان را منتقل میکند.
