به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، این بیت زیبا که حضرت آیتالله خامنهای در دیدار شاعران ماه رمضان (اسفند 1403 / مارس 2025) به زبان عربی فصیح خواندند، یکی از ماندگارترین لحظات آن جلسه شد:
عمری إلی التسعین یرکض مسرعاً والنفس واقفه علی العشرین
«عمر من به سوی نود سالگی شتابان میدود و نفس (روح) من همچنان در بیستسالگی ایستاده است.»
این بیت در پاسخ به شعرخوانی مهدی النهیری (شاعر عراقی) آمد که در قصیدهاش به عدد 80 اشاره کرده بود و به نوعی از عمر رهبر انقلاب یاد کرده بود. ایشان با سرعت بداهه و ذوق ادبی، اصل بیت را از احمد الصافی النجفی (شاعر برجسته عراقی قرن بیستم) اقتباس کردند؛ بیت اصلی الصافی این بود:
«عمری إلى السبعین یرکض مسرعاً والروح باقیه على العشرین»
یعنی «عمر من به سوی هفتاد سالگی میدود و روح همچنان بر بیستسالگی باقی است.» رهبر انقلاب با تغییر هوشمندانه عدد از «سبعین» (70) به «تسعین» (90)، آن را شخصیسازی کردند تا با سن واقعی خود (که در آن زمان نزدیک به 86 سال بود) همخوانی داشته باشد. این تغییر نه تنها نشاندهنده تسلط عمیق ایشان بر زبان و اوزان شعر عربی است، بلکه بیانگر روحیهای جوان، پویا و پرنشاط بود که با وجود گذر زمان، هرگز پیر نمیشود.
این لحظه بیش از یک پاسخ ادبی ساده بود؛ نمادی از فلسفه زندگی ایشان شد. جسم ممکن است با گذر سالها فرسوده شود و زمان مانند اسبی سرکش به سوی پایان عمر بدود، اما روح و عزم و ایمان و عشق به آرمانها میتواند همیشه در اوج جوانی بماند. همین روحیه است که باعث شده رهبر انقلاب پس از دههها مبارزه، زندان، تبعید و مسئولیت سنگین، همچنان با همان شور جوانی سخن بگویند، تصمیم بگیرند و مردم را به حرکت وادار کنند. حضار در آن جلسه با شنیدن این بیت به وجد آمدند و فضای محفل را گرمتر کردند؛ ویدیوهای این بخش به سرعت در فضای مجازی پخش شد و هزاران بار بازنشر گردید، چون مردم در آن هم تواضع دیدند، هم شوخطبعی ظریف، هم عمق ادبی و هم پیامی امیدبخش: اینکه سن، فقط یک عدد است و آنچه مهم است، جوانی روح و تداوم تلاش برای حق است.
