به گزارش سرویس ویدیوهای دیدنی ساعدنیوز، منشور کوروش بیش از 2300 سال زیر خاک مدفون بود تا اینکه در مارس 1879 توسط باستانشناس آشوریتبار بریتانیایی هرمز رسام در خرابههای شهر باستانی بابل در عراق امروزی کشف شد. این اثر در محوطه معبد بزرگ «اِساگیلا» (معبد مردوک) پیدا شد و بعدها به یکی از مشهورترین آثار جهان باستان تبدیل شد.
یکی از نکات جالب این است که منشور برای نمایش عمومی ساخته نشده بود.در سنت بینالنهرین، شاهان هنگام ساخت یا مرمت معابد و دیوارهای شهر، استوانههای گلی دارای نوشته را در پی ساختمان دفن میکردند. این استوانهها نوعی «سند بنیادگذاری» محسوب میشدند. منشور کوروش نیز پس از فتح بابل در سال 539 پیش از میلاد در پیِ یک بنای مهم دفن شد.به همین دلیل، مردم دوران کوروش احتمالاً هرگز خود این استوانه را ندیده بودند.
در قرن نوزدهم، موزه بریتانیا حفاریهای گستردهای را در بینالنهرین آغاز کرد. هرمز رسام پس از دریافت مجوز از دولت عثمانی، حفاری در بابل را از سر گرفت.
در زمستان و بهار 1879، گروه او در حال کاوش در تپههای باستانی بابل بود که به بقایای معبد اِساگیلا رسید. در میان صدها لوح گلی و آثار باستانی، یک استوانه گلی شکسته با خطوط میخی کشف شد. این همان منشور کوروش بود.
جنس: گل پخته
طول: حدود 22 سانتیمتر
قطر: حدود 10 سانتیمتر
خط: میخی بابلی
زبان: اکدی
تاریخ نگارش: حدود 539 تا 538 پیش از میلاد
جالب است که منشور هنگام کشف شکسته بود و بخشهایی از آن مفقود شده بود. بعدها قطعهای که سالها جدا از آن نگهداری میشد شناسایی و به متن اصلی متصل شد.
ساعدنیوز در فضای مجازی
