به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، پس از اجرای قانونی که در اول خرداد 1307 تصویب شد، نخستین گروه از دانشآموزان ممتاز ایرانی در 12 مهر همان سال برای ادامه تحصیل به اروپا اعزام شدند. در میان این افراد نامهایی مانند مهدی بازرگان، کریم سنجابی، خلیل ملکی و عبدالله ریاضی دیده میشد. بسیاری از این دانشجویان پس از بازگشت به ایران، در سالهای بعد به چهرههای شناختهشده سیاسی، علمی و مدیریتی کشور تبدیل شدند.


پس از شکستهای ایران در جنگ با روسیه، بسیاری از دولتمردان و روشنفکران به این نتیجه رسیدند که یکی از دلایل عقبماندگی کشور، فاصله گرفتن از دانش و علوم جدید است. به همین دلیل، اعزام دانشجو به اروپا برای یادگیری علوم و فنون نوین در دستور کار قرار گرفت. همچنین با تأسیس دارالفنون، آموزش مدرن در ایران گسترش یافت.
البته سابقه اعزام افراد به اروپا به دوره صفویه بازمیگردد. در آن زمان شاه عباس دوم چند نفر را برای یادگیری نقاشی به سبک اروپایی به ایتالیا فرستاد.
اما اعزام دانشجو به شکل جدی پس از جنگهای ایران و روس آغاز شد. عباس میرزا در سال 1190 شمسی نخست دو نفر را برای آموزش پزشکی و هنر به انگلستان اعزام کرد. چهار سال بعد نیز پنج دانشجوی دیگر برای فراگیری زبانهای خارجی، پزشکی، مهندسی توپخانه و برخی فنون فنی راهی اروپا شدند.