به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، این برنامه که به مناسبت روز بزرگداشت حافظ پخش شده، فضایی گرم و گفتوگومحور دارد و مشایخی با دانش عمیق خود، مخاطبان را به سفری در دنیای شعر حافظ میبرد. او از دوران زندگی حافظ تحت حکومتهای مختلف صحبت میکند، مانند دوره ابواسحاق که اشعار شاد و پرنشاط حافظ را شکل داد، و دوره مبارزالدین که انتقادهای تند حافظ از ریاکاری را برانگیخت. حضور مشایخی با لباسی سنتی و لحنی آرام اما پرشور، برنامه را به یک کلاس درس جذاب تبدیل میکند، جایی که او تأکید میکند اشعار حافظ نه تنها تاریخی، بلکه راهنمایی برای زندگی مدرن هستند.
مشایخی در این ویدئو، سبک شعری حافظ را تفسیر میکند و میگوید که اشعار او لایهلایه هستند و بسته به سطح آگاهی خواننده، معانی متفاوتی آشکار میکنند. او به نمادهایی مانند "دلق" (خرقه) اشاره میکند که نماد عشق و رهایی است، و داستانهایی مانند شیخ صنعان را مثال میزند تا نشان دهد چگونه عشق زمینی پلی به عشق الهی است. او تأکید دارد که حافظ خدا را از روی عشق میپرستد نه ترس، و عشق را راهی برای درک زیباییهای الهی میداند. این تحلیلها با مثالهایی از غزلیات حافظ همراه است، جایی که مشایخی میگوید حافظ خود را همانطور که هست نشان میدهد و از ریاکاری دوری میجوید، که این موضوع به تمهای رستگاری و خودشناسی مرتبط میشود.
در تحلیل غزل 434 حافظ، که شامل بیت "تا فضل و عقل بینی بیمعرفت نشینی / یک نکتهات بگویم خود را مبین که رستی" است، مشایخی بر خودبینی به عنوان مانعی برای معرفت تأکید میکند. او توضیح میدهد که تا وقتی انسان به فضل و عقل خود مغرور باشد، از شناخت واقعی دور میماند و رستگاری حاصل نمیشود. این بیت را به عنوان پندی کلیدی تفسیر میکند که خود را ندیدن (یعنی غلبه بر ego) کلید رهایی است. مشایخی این مفهوم را با زندگی روزمره پیوند میزند و میگوید در دنیای امروز، جایی که خودپرستی رواج دارد، این شعر یادآوری میکند که فروتنی و عشق، مسیر واقعی سعادت هستند. این تحلیل، برنامه را به اوجی معنوی میرساند و مخاطب را به تأمل وامیدارد.
