به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، این ترانه با صدای گرم و پراحساس نوری، بهویژه پس از انقلاب اسلامی و در دوران جنگ تحمیلی منتشر شد و به سرعت به یکی از نمادهای عشق به وطن تبدیل گردید. ملودی عمیق و پرشور آن همراه با اجرای پرقدرت محمد نوری، احساس غرور ملی و تعلق خاطر به ایران را در شنوندگان برمیانگیزد و هنوز هم پس از دههها، در مراسمهای ملی و میهنی بسیار شنیده میشود.
شعر این اثر سرشار از تصاویر عاشقانه و وطنپرستانه است؛ از بیت آغازین «در روح و جان من میمانی ای وطن / به زیر پات فتد آن دلی که بهر تو نلرزد» که عمق وابستگی عاطفی به ایران را نشان میدهد، تا بخشهایی مانند «دور از دامان پاکت دست دگران بدگهران / ای عشق سوزان، ای شیرینترین رویای من تو بمان در دل و جان». این کلمات نه تنها عشق بیقیدوشرط به سرزمین را بیان میکنند، بلکه با اشاره به تهدیدها و دوری از دست بیگانگان، حس مقاومت و پایداری را نیز منتقل میکنند.
اجرای محمد نوری در این قطعه به دلیل صدایی پر از احساس و طنین خاصش، این ترانه را به اثری جاودانه تبدیل کرده است. ترکیب شعر حماسی، ملودی تأثیرگذار و صدای نوری باعث شده که «ای ایران» فراتر از یک آهنگ معمولی، به بخشی از حافظهٔ جمعی ایرانیان بدل شود؛ اثری که هر بار شنیده میشود، خاطرات جمعی، غرور ملی و عشق به ایران را زنده میکند و همچنان پس از سالها، نسلهای مختلف را تحت تأثیر قرار میدهد.
