به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز به نقل از فارس، در روزگاری که آموزش به اینترنت گرهخورده و «شاد» به تنها پل ارتباطی معلم و دانشآموز تبدیل شده، منطقه محروم روستای نهضت نهران در منطقه هریس در آذربایجان شرقی، تعریف دیگری از آموزش را به تصویر کشیده است. تعریفی که در آن، به جای وایفای، عشق میفرستد و به جای مودم، دل یک معلم، سیگنالدهنده است. اینجا، دو معلم جهادی، با تبدیل خانههای خود به مدرسه، نشان دادند که برای ساختن آینده، هیچ مانعی غیرممکن نیست.ایثار در مکتب معلمی تنها به شعار محدود نمیشود، بلکه در عمل و در سختترین شرایط به نمایش در میآید و این روزها که جنگ بر کشورمان سایه انداخته است، شاهد جلوههایی از معلمان استان هستیم که در قالب هیچ وصفی نمیگنجد. این بار داستان معلم هریسی روایت میشود که در خانهاش کلاس درسی برگزار کرده و از دانشآموزان، میزبانی میکند. محسن کمالی، آموزگار کلاس چند پایه مدرسه ابتدایی روستای نهضت نهران در منطقه هریس در روزهای جنگ تحمیلی، روند تدریس را در منزل شخصیاش، تداوم بخشیده است.این آموزگار هریسی نیز مانند دیگر معلمان استانمان، ادامه دهنده رسالت انبیا بوده و در شرایط ویژه و حساس کنونی که درهای مدارس بسته مانده و آموزش، در شبکه شاد، انجام میگیرد، معلمان زیادی در نقاط مختلف استانمان، درهای خانه خود را به روی دانشآموزان باز کرده و چراغ خانه تعلیم و تربیت را روشن نگه داشتهاند.گفتنی است که معلمان و عوامل ستادی در این روزها هر یک به سهم خود، نقشی در پیشبرد اهداف آموزشی و پرورشی ایفا میکنند و آموزش حضوری برخی معلمان، آموزش برخط، مدرسه تلویزیونی و توزیع بستههای آموزشی در روستاهای فاقد اینترنت از جمله شیوههای آموزشی به شمار میآیند.
برای تو که خواندی...شاید تو الان در شهری زندگی میکنی، با اینترنت پرسرعت، با کلاسهای مجازی، با همه امکانات. شاید گاهی از یک قطعی اینترنت چند ساعته، دلت میگیرد.اما یادت باشد، در همین ایران، در همین استان خودمان، معلمهایی هستند که با دست خالی، با خانه شخصیشان، با قلب پر از مهرشان، دارند آینده میسازند. دارند کودکانی را بزرگ میکنند که شاید روزی پزشک این مملکت شوند، شاید روزی معلم، شاید روزی... خودشان چراغی برای دیگران.به احترام محسن کمالی، به احترام همه معلمهای گمنام این سرزمین، کلاه از سر برمیداریم.
1 روز پیش