به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، در میان دیوارهای ترکخورده و سقفهای فروریختهی مدرسه «شجره طیبه» میناب، منظرهای خلق شده که هر بینندهای را در جای خود میخکوب میکند. در فضایی که پیش از این صدای خنده و هیاهوی دانشآموزان میپیچید، حالا چیدمانی هنری و تکاندهنده از 2000 پروانهی سرخرنگ در ارتفاع 9 متری برپا شده است. این پروانههای نمادین، گویی از دل آوارها به سمت آسمان پر کشیدهاند و تضاد عجیبی میان خاکستریِ ویرانی و سرخیِ تند پروانهها ایجاد کردهاند. در گوشه و کنار کلاسهای تخریبشده، لوازمالتحریر خونی، جامدادیهای رها شده و نیمکتهای شکسته که زیر تلی از خاکستر و سنگ دفن شدهاند، در کنار این پروانهها خودنمایی میکنند تا یادآور چهلمین روز عروج دانشآموزانی باشند که آرزوهایشان در زیر آوار جا ماند.
این چیدمان مفهومی، فراتر از یک یادبود ساده، در واقع تلاشی برای زنده نگه داشتن حافظه جمعی و روایتِ تصویریِ یک فاجعه است. استفاده از رنگ سرخ در این فضای بیروح، نمادی از خونِ جاری و زندگیهای ناتمامی است که در یک لحظه به خاک و خون کشیده شدند. هر پروانه در این چیدمان، نماینده یک روحِ رها شده است که از میان دیوارهای شکسته عبور کرده تا پیام مظلومیت کودکان میناب را به گوش دنیا برساند. انتخاب مدرسه به عنوان بستر این اثر، عمق فاجعه را بیشتر نمایان میکند؛ جایی که قرار بود مهد دانش و امنیت باشد، حالا به موزهای از اشیاء جامانده و نمادهای سرخ تبدیل شده تا به مخاطب بفهماند که اگرچه دیوارها فرو ریختهاند، اما یاد و خاطرهی این ستارگان کوچک، همچنان مانند این پروانهها در اوج باقی خواهد ماند.
توجه توجه! پوشش لحظهای اخبار جنگ
