به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، این ویدئو که در فضای مجازی دستبهدست میشود، صحنهای تکاندهنده را به تصویر کشیده است. هنرمندی با لباس تماممشکی، میان آوارها و تلی از خاک و آجرهای درهمشکسته نشسته و با سوز و گداز، کمانچه مینوازد. در پسزمینه تصویر، ساختمانهای آسیبدیده دانشگاه شهید بهشتی دیده میشوند که بر اثر حملات وحشیانه رژیم صهیونیستی و آمریکا ویران شدهاند. تضاد میان صدای ظریف موسیقی و زمختی ویرانههایی که روزی محل علم و دانش بوده، در کنار آسمان آبی و آفتابی که بر این حجم از خرابی میتابد، فضایی سنگین و پر از بغض را ایجاد کرده است.
نواختن موسیقی در دل ویرانههای یک مرکز علمی، فراتر از یک اجرای ساده، نمادی از مقاومت فرهنگی در برابر توحش نظامی است. این هنرمند با انتخاب ساز کمانچه که ریشه در اصالت و تاریخ این مرز و بوم دارد، گویی در حال مرثیهخوانی برای کتابها و رویاهایی است که زیر این آوارها دفن شدهاند. این قاب، تقابل عمیق میان «هنر و سازندگی» با «جنگ و ویرانی» را به رخ میکشد؛ پیامی صریح به دنیا که نشان میدهد حتی اگر سقفهای علم را فرو بریزند، نوای حقیقت و ایستادگی از میان همان خاکسترها برمیخیزد و هرگز خاموش نمیشود.