به گزارش سرویس علم و فناوری پایگاه خبری ساعدنیوز، در میان تلی از خاک و آوارهای به جا مانده در دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه علم و صنعت، صحنههایی به چشم میخورد که دل هر بینندهای را به درد میآورد. تصاویر منتشر شده، بقایای قطعات حساس و پنلهای خورشیدی ماهوارههای بومی ایرانی را نشان میدهد که روزگاری نماد افتخار و دانش جوانان این مرز و بوم بودند و حالا در میان تکههای آجر و سیمان، غبار غربت گرفتهاند. تماشای صندلیهای شکسته و کلاسهای درسی که روزی محل رفت و آمد نخبگان و دانشمندان فضایی کشور بوده، گویای حجم تخریبی است که به این کانون علمی وارد شده است؛ جایی که سالها تلاش شبانهروزی برای به اهتزاز درآوردن نام ایران در مدار زمین، در این اتاقها شکل گرفته بود.
اما واقعیت این است که این مخروبهها هرگز نمیتوانند پایان راه باشند، چرا که دانش و تخصص، چیزی نیست که با آوار کردن دیوارها از بین برود. دشمنان این سرزمین همیشه از پیشرفتهای علمی و استقلال تکنولوژیک ایران هراس داشتهاند و تصور میکنند با تخریب زیرساختها، چشمه دانش ما خشک میشود؛ اما غافل از آنکه این "علم" در ذهن و قلب نخبگان ما نهادینه شده است. اگر امروز ماهوارهای در میان آوار دیده میشود، فردا همین دستها و مغزهای متفکر، با تجربهای بیشتر، نمونههایی به مراتب پیشرفتهتر و دقیقتر خواهند ساخت. ما از میان همین خاکسترها دوباره برمیخیزیم و این بار، قویتر از گذشته، مرزهای دانش فضایی را جابجا خواهیم کرد؛ چون این دانش متعلق به ماست و کسی نمیتواند آن را به غنیمت ببرد.