به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، شهاب حسینی در صحبتهایی درباره سالهای فعالیت هنری خود، از تجربه همکاری با هنرمندان پیشکسوت و تأثیر عمیق آنها بر مسیر حرفهایاش گفت؛ هنرمندانی که به اعتقاد او، تنها همکارش نبودهاند، بلکه هر کدام به نوعی در شکلگیری نگاه و تجربه بازیگری او نقش داشتهاند.
او درباره فرهاد اصلانی گفت که این بازیگر برای او نقش یک مربی را ایفا کرده است؛ تجربهای که نشان میدهد حضور یک بازیگر باتجربه در کنار او تا چه اندازه در مسیر حرفهایاش تأثیرگذار بوده است.
شهاب حسینی همچنین با اشاره به داریوش ارجمند، از سخاوت او در انتقال تجربه و دانش گفت و تأکید کرد که از این هنرمند بسیار آموخته است. به گفته حسینی، ارجمند با سخاوت دانستههای خود را در اختیار او قرار میداده و این رفتار برایش ارزشمند و ماندگار بوده است.
او در ادامه از زندهیاد پروانه معصومی نیز با محبت یاد کرد و از مهربانی و صمیمیتی که در همکاری با او تجربه کرده بود، سخن گفت. نکته قابل توجه در صحبتهای شهاب حسینی این بود که تأکید کرد دوست دارد همان چیزی را که از این هنرمندان دریافت کرده، به نسلهای بعد منتقل کند.
حسینی با اشاره به اینکه این هنرمندان تلاش میکردند فضای کاری امنی برای او ایجاد کنند تا احساس معذب بودن نداشته باشد، گفت که خودش نیز دوست دارد همین رفتار را در برخورد با دیگران داشته باشد؛ رویکردی که نشان میدهد تأثیر یک رفتار حرفهای و انسانی، میتواند سالها بعد نیز در ذهن یک هنرمند باقی بماند.
سید شهاب الدین حسینی تنکابنی درسال 1352 در تهران متولد شد. او اولین فرزند خانوادهاش است و یک برادر و دو خواهر دارد. تحصیلات دانشگاهی او دررشته روانشناسی دانشگاه تهران بود که آن را به قصد مهاجرت به کانادا ناتمام گذاشت. شهاب حسینی کار خود را با تئاتر دانشجویی و سپس گویندگی رادیو آغاز کرد، سپس در برنامهای به نام اکسیژن درتلویزیون ظاهرشد. در چند برنامه دیگر هم مانند بر پا بر پا، به رنگ صبح، سایه روشن و... به عنوان مجری حضورداشت، با سریال خانواده پس از باران پا به عرصه بازیگری گذاشت.
به نظر شما کدام ویژگی یک استاد واقعی ماندگارتر است؛ انتقال تجربه، مهربانی یا ایجاد یک فضای امن برای پیشرفت؟ نظرتان را در کامنتها بنویسید.
