به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، جشنواره فیلم کن اساساً یک رویداد هنری نیست، بلکه از همان زمان تاسیسش در سال 1939 و دوران جنگ سرد، همیشه ابزاری سیاسی و سفارشی بوده است. جایزه «چشم طلایی» (لوئی دور) که در هفتاد و نهمین دوره این جشنواره به مستند «تمرینهایی برای یک انقلاب» ساخته پگاه آهنگرانی رسید نیز بر اساس همین بازیهای سیاسی اهدا شده است.
او به جای اینکه از سینمای مستند برای نشان دادن مظلومیت مردم ایران و افشای جنایات دشمنان استفاده کند، چشم بر حقیقت بسته و به بازوی رسانهای دولتهای غربی تبدیل شده است.
این دست جوایز غربی، اعتباری پوشالی و زودگذر دارند و به زودی فراموش میشوند. اما در مقابل، نام پگاه آهنگرانی در تاریخ ایران نه به عنوان یک مستندساز موفق، بلکه به عنوان فردی جاهطلب ثبت خواهد شد که وجدان، اخلاق و میهندوستی را فدای منافع شخصی خود کرد.
ساعدنیوز در فضای مجازی
