به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری ساعدنیوز، باستانشناسان در روسیه گنجینهای چشمگیر شامل 409 سکه طلا را در زیر پیِ یک خانه تاریخی در شهر تورژوک کشف کردهاند. پژوهشگران معتقدند این سکهها در زمان آشوبهای مربوط به انقلاب روسیه در سال 1917 پنهان شدهاند. به همین دلیل، این کشف یکی از مهمترین یافتههای سکهای در سالهای اخیر در باستانشناسی روسیه به شمار میرود.
این گنج در سال 2025 و در جریان حفاریهای نجاتبخشی که پیش از آغاز ساختوساز در استان تور انجام میشد کشف شد. این کاوش را متخصصان مؤسسه باستانشناسی آکادمی علوم روسیه با همکاری موزه سراسری تاریخ و مردمشناسی روسیه انجام دادند.
محوطه حفاری با حدود 252 متر مربع وسعت، در خیابان سادوایا در بخش تاریخی ساحل شهر تورژوک قرار دارد. این محل تنها 60 متر با کلیسای قدیمی دمیتریفسکایا فاصله دارد؛ کلیسایی که در اوایل دهه 1930 تخریب شد.
در مرکز این محوطه، باستانشناسان پیِ سنگی خانهای چوبی را بررسی کردند. این خانه در جریان جنگ جهانی دوم ویران شده و پس از جنگ دوباره ساخته شده بود.
هنگامی که پژوهشگران بخشی از پیِ یک الحاقیه ساختمان را برمیداشتند، با کشفی شگفتانگیز روبهرو شدند. زیر سنگها یک ظرف سفالی پنهان قرار داشت که شکسته و صدها سکه طلایی از آن بیرون ریخته بود.
به گفته باستانشناسان، سکهها در اصل داخل یک ظرف کوچک سفالی به نام «کاندیوشکا» نگهداری میشدند؛ ظرفی شبیه فنجان یا کوزه کوچک با دهانه باریک و دستهای گرد. این ظرف با لعاب زرد مایل به قهوهای پوشیده شده بود و تکههای باقیمانده آن به متخصصان کمک کرد نوع و دوره تاریخی آن را شناسایی کنند.
بررسی دقیق نشان داد که این گنج شامل 409 سکه طلایی است که بین سالهای 1848 تا 1911 ضرب شدهاند. قدیمیترین سکه مربوط به دوران حکومت نیکلای اول است، اما بیشتر سکهها در زمان نیکلای دوم، آخرین تزار روسیه، ضرب شدهاند.
بیشتر این سکهها 10 روبلی طلا هستند که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم در روسیه رواج زیادی داشتند. جدیدترین سکه این مجموعه مربوط به سال 1911 است و نشان میدهد که گنج احتمالاً تنها چند سال بعد از آن دفن شده است.
پژوهشگران احتمال میدهند صاحب این سکهها آنها را در دوران آشفتگیهای سیاسی سال 1917 پنهان کرده باشد. در آن زمان بسیاری از مردم برای محافظت از داراییهای خود در برابر مصادره، سرقت یا بیثباتی سیاسی، اموالشان را مخفی میکردند.
با وجود بررسی گسترده اسناد تاریخی، پژوهشگران هنوز نتوانستهاند صاحب این سکهها را شناسایی کنند. بر اساس اسناد، در اوایل قرن بیستم در خیابانی که این گنج پیدا شد 24 خانه وجود داشته است. در فاصله سالهای 1914 تا 1921 ساکنان این منطقه شامل کشیشان کلیسا، بازرگانان، خزانهدار، حسابدار، پیشهورانی مانند کفاش و قفلساز و همچنین کارمندان، خیاطان و کارگران بودهاند.
اما مشکل اینجاست که شمارهگذاری خانهها در گذشته با آدرسهای امروزی مطابقت ندارد و همین موضوع شناسایی دقیق صاحب خانهای که گنج در آن پنهان شده بود را بسیار دشوار کرده است. بنابراین هویت فردی که این طلاها را دفن کرده، هنوز یک معما باقی مانده است.
