به گزارش سرویس روانشناسی ساعدنیوز، در طول این گفتگو، وقتی صحبت از سنتهای برخی اقوام یا فرهنگهای خاص درباره ازدواج دوم به میان آمد، واکنشها ترکیبی از تعجب و خنده بود. موضوعی که شاید برای برخی فرهنگها پذیرفتهشده باشد، برای اکثریت مردم به قدری دور از ذهن است که حتی شنیدنش هم تعجببرانگیز میشود. این پارادوکس رفتاری نشان میدهد که مرزهای فرهنگی ما تا چه حد با رفتارهای زن و شوهر در خانواده گره خورده است.
دکتر سعید عزیزی با اشاره به ریشههای عمیق خانواده در ایران، تحلیل جالبی ارائه میدهد. به باور او، فرهنگ ایرانی حتی از چند هزار سال پیش و قبل از ورود اسلام، بر پایه تکهمسری شکل گرفته و نهادینه شده است. ساختار خانواده ایرانی بهگونهای طراحی شده که ثبات، انسجام و امنیت روانی آن تنها در سایه تعهد دوسویه و تکهمسری حفظ میشود؛ به همین دلیل است که طرح مباحثی مثل «هوو» یا «ازدواج مجدد» در جامعه ما اغلب با مقاومت ناخودآگاه یا تعجب مواجه میشود.
از منظر روانشناسی خانواده، ورود نفر سوم به یک رابطه زناشویی — حتی اگر با رضایت ظاهری یا جبر فرهنگی باشد — ساختار عاطفی و صمیمیت میان زوجین را دچار فروپاشی میکند. تکهمسری تنها یک ریشه تاریخی ندارد، بلکه یک نیاز روانی برای حفظ آرامش و انسجام کانون خانواده است؛ موضوعی که نشان میدهد چرا جامعه ایرانی همچنان الگوی تکهمسری را تنها مسیر پایداری زندگی مشترک میداند.
دکتر سعید عزیزی متولد 4 اسفند 1359 در کرج بوده و از روانشناسان سرشناس ایرانی میباشد او دارای دکترای ادیان و عرفان بوده و از اساتید دانشگاه است رشته تحصیلی او الهیات گرایش علوم قرآن میباشد که دکترای این رشته را اخذ کرده است.
نظر شما چیست؟ در اطرافیان شما هنوز چنین رسمی هست؟ به نظر شما ریشه چنین باورهایی بیشتر در سنتهای قدیمی است یا ناآگاهی از آسیبهای روانشناسی آن؟
