به گزارش سرویس علم و فناوری پایگاه خبری ساعدنیوز، شاید براتون جالب باشه که بدونید ایده جذاب پل طبیعت، نه از پشت میزهای مهندسیِ لوکس، بلکه از یک پیادهروی ساده و یک مبل کهنه شروع شد! لیلا عراقیان، زمانی که دانشجو بود، به همراه دوستش در یکی از محلههای تهران قدم میزد که چشمشون به مبلِ قدیمی و داغونی افتاد که کنار رودخانه رها شده بود. اونا مبل رو برداشتن و روی پلِ کوچیکِ اونجا گذاشتن تا کمی استراحت کنن. همون لحظه، تماشای منظره رودخانه در حالتی که به جای «رد شدن» داشتند «زندگی کردن» روی پل رو تجربه میکردن، جرقهای در ذهن لیلا زد. او با خودش فکر کرد که چرا پلها همیشه باید فقط مسیری برای عبور با عجله باشن؟ چرا نشه روی یک پل مکس کرد، نشست و از فضا لذت برد؟ همین ایده ساده چند سال بعد در مسابقه طراحی پل طبیعت به یک طرح برنده تبدیل شد و بزرگترین پل غیرخودرویی ایران رو خلق کرد.
ویدئویی که دیدیم، فراتر از معرفی یک بنای معماری، به ما یادآوری میکنه که چطور جزئیاتِ به ظاهر بیارزشِ زندگی روزمره میتونن منشأ بزرگترین تحولات باشن. تحلیل این روایت نشون میده که تفاوت یک هنرمند با بقیه، در نوعِ «نگاه کردن» است. لیلا عراقیان به جای نادیده گرفتن یک مبلِ رها شده، از اون به عنوان یک ابزار برای درک نیاز انسان به آرامش در قلب شلوغی شهر استفاده کرد. پل طبیعت در واقع نمادی از آشتی دادنِ مدرنیته با روحیه انسانیه؛ جایی که به جای سرعت و ماشین، مکث و طبیعت در اولویت قرار میگیره. این درس بزرگی برای همه ماست که از کنار اتفاقات ساده زندگیمون ساده رد نشیم، چون شاید ایده بزرگ بعدی، درست زیر پای خودمون باشه!
