به گزارش سرویس مجله خانواده پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز،کودکان خردسال به سرعت خشمگین و عصبانی می شوند و البته گاه به همان سرعت هم خشم آنها فروکش می کند. طبق مطالعه ای که نتایج آن در مجله علمی معتبر نیچر، منتشر شده بچه ها:
مانند افراد بالغ هنوز به چهارچوب های ذهنی توسعه یافته از نحوه عملکرد اجزای مهم در زندگی مجهز نیستند و از این رو دید درستی نسبت به سطح انتظارات خود از اطرافیان ندارند. به همین دلیل ممکن است در بسیاری از موقعیت ها، مدیریت رفتارها و تصمیمات هرچند ساده روزمره برای آنها به شدت دشوار باشد.
کودکان اغلب فاقد مهارت های زبانی کامل و لازم برای گفت و گو در خصوص مسائلی هستند که از نظرشان اهمیت بالایی دارد.
ما والدین غالباً رفتارهای خشمگینانه فرزندان خردسال خود را برنمی تابیم و عادی در نظر نمی گیریم. ما آن را در قالب ترس و وحشت مطلق آنها از یک رویداد مشخص تعریف می کنیم.
یافته های علمی نشان می دهند عصبانیت کودکان نه تنها عجیب نیست بلکه واکنشی طبیعی است. متخصصین دانشگاه بریتیش کلمبیا بر این باوراند که تغییرات خلق و خو در کودکان کم سن و سال به ویژه عصبانیت های سریع و شدید، جزئی از چرخه رشد طبیعی آنها است. این روانشناسان توصیه می کنند که والدین باید در مرحله نخست وضعیت فرزند خود را درک کرده و سعی کنند ریشه های بروز خشم را شناسایی کنند. آنها در اقدامی دیگر که تاکنون سابقه پژوهشی نداشته است با تجزیه و تحلیل "اصوات اوقات تلخی های بیش از هزار کودک دریافتند که خشم در کودکان ترکیبی از دو مدل صوت بوده است:
1- عصبانیت شامل داد، فریاد و یا پرتاب وسایل مختلف
2- ناراحتی شامل گریه کردن و کشیدن خود روی زمین.
باید بدانیم که ناراحتی همانند پس زمینه ای همیشگی در خشم کودکانه وجود دارد و عمل می کند اما عصبانیت معمولا به شکل " قله و به دنبال آن مرحله فرو نشست" بروز می کند.
"سکوت والدین"بهترین راه پایان بخشیدن به خشم کودکان
تاثیر گذارترین قسمت در خشم یک کودک همان قله عصبانیت است. هر چه این قله از نظر زمانی کمتر طول بکشد، خشم نیز سریعتر فروکش خواهد کرد. مطالعات نشان داده اند که هر گونه واکنش والدین به عصبانیت کودک، قله خشم را طولانی تر خواهد ساخت.
اما سکوت کردن در برابر عصبانیت و فوران آتش فشان خشم بچه ها به معنی هیچ کاری نکردن نیست.
واقعیت این است که در بسیاری از مواقع نمی توان به کودکی که گرفتار خشم مقطعی و شدید شده است واکنش نشان نداد، اما واکنش ما باید به حفظ آرامش خانواده کمک کند. توصیه های زیر که همگی بر اساس اطلاعات منتشر شده توسط موسسه ذهن کودک دسته بندی شده اند می توانند واکنش های مناسبی برای به کارگیری همزمان با "سکوت والدین" باشند:
بیخیال نشوید: به امید پایان بخشیدن به شرایط ناخوشایند ایجاد شده از افعال معکوس استفاده نکنید. "اینقدر به این کارت ادامه بده تا خسته بشی!"
با تشکر و قدردانی رفتار صحیح را برجسته کنید: پس از آن که فرزندتان آرام گرفت، از او قدر دانی کنید. حتی اگر کودک فعالیت تمجید برانگیز خاصی نیز انجام نداده است، همیشه میتوانید از او خاطر "بازگشت به آرامش" تشکر کنید.
مهارت های حل مسئله را تمرین کنید: در زمان هایی که کودک در حالت آرامش روحی قرار دارد، مهارت های مرتبط با حل مسئله را به او آموزش دهید. به عنوان نمونه از وی بخواهید عصبانبت و ناراحتی خود را از مسائل با شما در میان بگذارد و گفت و گویی راحت را در مورد آنها را تمرین کنید. همچنین بازی های کنترل خشم را انجام دهید
بازه های زمانی خشم را زمان بندی کنید: اکثر اوقات خشم کودکان یک روال مشخص دارد. مثل زمان خواب، همان لحظه ای که از او می خواهید به بازی خود پایان دهد و یا بازی ویدئویی اش را خاموش می کنید! این مسئله درست مانند ساعت هایی است که یک دانش آموز مدرسه ای اقدام به انجام تکالیف درسی خود می کند، همانقدر منظم و دقیق. والدین با شناخت این زمان بندی ها و استفاده از جملات هدایت کننده یک مرحله ای مانند "قبل از همه مسواک بزن"، "سپس دستگاه را خاموش کن" و "به تخت خوابت برو" قادر به محدود سازی بازه های خشم کودکانه خواهند بود.
از تکنیک گوشه نشانی و سیستم پاداش دهی استفاده کنید: برای ترغیب کودکان به پایان ابراز خشم و توسعه رفتارهای مثبت در سنین 8 سال به پایین تکنیک گوشه نشانی اغلب اثر گذاری مطلوبی خواهد داشت. اگر کودک بزرگتر است، می توانید به جای تکنیک گوشه نشانی از سیستم پاداش دهی غیر مالی مانند تغییر یک ساعته زمان خواب شبانه برای بازی کردن بیشتر استفاده کنید.
وقتی کسی از دست شما عصبانی است ، خودتان هم به راحتی می توانید خشمگین شوید . اما باید آرامش خود را حفظ کنید ، به آن چه شخص مقابل می گوید گوش کنید ، با صدایی آرام پاسخ دهید و حتی سعی کنید که نقطه نظر خود را توضیح دهید یا در مورد آن مذاکره کنید .
صبر کنید تا صحبت های آن فرد تمام شود و بپرسید که چرا عصبانی است . این کار به او کمک خواهد کرد تا از احساسات خودش سر در بیاورد و حتی ممکن است متوجه شود که از دست شما عصبانی نیست و شاید فقط خشم خودرا تخلیه می کند . اما اگر واقعا از دست شما عصبانی بود چه ؟ پس از اینکه به پاسخ او گوش کردید ، می توانید یا معذرت خواهی کنید یا درمورد اتفاقی که افتاده است صحبت کنید و نقطه نظر خود زا عنوان کنید . اگر متوجه شدید که دارید کنترل خود را ازدست می دهید و عصبانی می شوید ، باید مدتی خود را کنار بکشید و به طور مثال بگویید « الان هردو ما عصبانی هستیم . بگذار بعدا در این مورد صحبت کنیم » .
